Türkiye’nin en yeşil yerlerinden biri olan Ayder Yaylası, yazın ortasında dahi hissettirdiği serinlik ile, oldukça mistik bir görüntüye sahip.

Sırtını meşhur Kaçkar Dağları’na dayamış Ayder Yaylası, özellikle doğa severler için vazgeçilmez bir yer.

Ayder’e Nasıl Gidilir?

Ayder Yaylası, Rize’nin Çamlıhemşin ilçesine 19 km uzaklıkta. Öncelikle Rize’den Çayeli ilçesine ulaşmanız gerekiyor. (Burada meşhur Çayeli kurufasulyesi ve sütlacını tatmanızı öneririm) Ardeşene’e doğru devam eden yoldan ilerlediğinizde, Çamlıhemşin tabelalarını göreceksiniz. Yolları oldukça rahat. Çamlıhemşin’e kadar devam eden Fırtına deresinin muhteşem görüntüsü ise oldukça ekileyici

Dere boyunca nefis Karadeniz yemeklerini tadabileceğiniz birçok tesis var. Biz, kemençe sesini duyduğumuz ilk yere girdik ve Karadeniz oyunları eşliğinde çok güzel bir yemek yedik.

Bu tesislerde, mısır ekmeğinden laz böreğine, Hamsi pilavdan lahan sarmasına kadar tüm yerle lezzetleri tatmanız mümkün. Üstelik fiyatlar oldukça uygun.

Ayder Yaylası, 1987 ylında turizm merkezi, 1994 yılında ise Milli Park ilan edilmiş.

Yaylada konaklayabileceğiniz ahşaptan yapılma onlarca konaklama tesisi var. Bunlardan birçoğu apart olarak işletiliyor. Dolayısıyla 4-5 kişilik kalabalık aileler için fiyatlar uygun ancak iki kişilik bir aile için tek seçenek, yaylada bulunan tek otelden bir oda tutmak olabilir. Bu otelde de yer bulmak çok kolay değil.

Ayder Yaylasında aynı zamanda bir de kaplıca var. yazın bile kaloriferlerin yandığı yaylada, 55 derece sıcaklıktaki kaplıcalara girmek oldukça rahatlatıcı.

Ayder, birçok insan tarafından çoktan keşfedilmiş. Turizm merkezi ilan edilmesinden hemen sonra, çarpık binalar inşa edilmiş. Bu çarpık yapılaşma, sonradan kondurulan betonarme binalar, yaylanın doğal havasını bozmuş olsa da, neyse ki sahip olduğu güzellik tüm dikkatleri üzerine çekmeyi beceriyor ve gözünüz kötü manzaralardan çok, uçsuz bucaksız yeşili görüyor.

Yayla havasını içinize çekmek, yeşilin binbir tonuna doymak, yaz aylarında ferhalamak isterseniz, Ayder yaylası, Karadeniz’de gidilebilecek en güzel yerlerden biri. Burada ayrıca kamp kurabilir, doğa yürüyüşlerine meraklıysanız Kaçkar Dağlarına doğru yüyürüş yapabilirsiniz.

Evimizin arka bahçesi sayılan Servetiye ve Servetiye Karşı köyleri bizim bir günlük bisiklet turumuz için aradığımız parkur oldu.

Bu köyler, İzmit’in Başiskele ilçesine bağlı, şehir merkezine km uzaklıkta olup güzelliğinden hiçbir şey kaybetmemiş köyler.

Bu civarda onlarca yürüyüş parkuru var. Fakat biz yeni bir yerler keşfetmek için, kendi parkurumuzu belirledik.

Bisiklet turumuza Bahçecik Soğuksu civarından başladık. İlk hedefimiz Servetiye Karşı köyüne ulaşmak oldu. Bu köye ulaşmak için yaklaşık 4 km’lik yokuş bir yolda ilerlemek gerekiyor. Bu kısmının güneşin altında çok da kolay olmadığını belirtmem gerek. Fakat verdiğimiz su molaları ve yol boyunca ağaçlarından koparıp yediğimiz erikler, bizi 1.5 saat içinde Servetiye Karşı köyüne ulaştırdı.

Servetiye Karşı Köyü’nün bir tarafında deniz manzarası, diğer tarafında dağ manzarası var. Deniz tarafında Tüm Gölcük ve de İzmit ayaklarınızın altında. Dağ tarafında ise Servetiye Köyü’nün müthiş orman manzarası var.

Hedefimiz Servetiye Köyüne ulaşıp, oradan Kirazlıdere’de bulunan ve sık sık gitmekten keyif aldığımız Karaaslan Alabalık Tesislerine gidip, güzel bir yemekle beraber biraz dinlenmek.

Kendi oluşturduğumuz bir haritadan, orman yollarını aradık. Fakat girdiğimiz birkaç yanlış patika yoldan sonra, vazgeçip haritanın gösterdiği yoldan devam ettik. Yol ayrımına kadar yaklaşık 7 km’lik zorlu bir çıkıştan sonra, sıra 7-8 km civarındaki inişe geldi. Yol toprak ve çok dik olduğundan, iniş de en az çıkış kadar bizi zorladı.

3.5 saatlik yorucu ama bir o kadar da huzurlu doğa içindeki turumuzun ardından Karaaslan Tesisleri’ne ulaştık. Dere kenarında keyifli bir yemekten ve 1.5 saatlik dinlenmeden sonra geriye dönüş yolculuğumuza başladık.

Dönüş yolculuğu için farklı bir parkurdan gitmek istedik. Ve tesistekilerin yardımı ile nihayet orman yollarını bulabildik. Fakat yollar oldukça dik olduğundan ve bisikletle çıkışa uygun olmadığından, yürümek durumunda kaldık.

Yolculuğun en keyifli kısımlarından biri ise, zorlu bir turu başarıyla bitirip, km.lerce uzunlukta dağ ve tepe yollarını aştıktan sonra, asfalt yola çıkıp, 4 km boyunca yokuş aşağı kendimizi özgürce salıvermek oldu. Ve geriye tatlı bir yorgunluk kaldı.

Plitvice Milli Parkı, hayatımda gördüğüm en güzel yerlerden biri diyebilirim. Milli Park, Zagreb ile Zadar arasında kalan, birbirinden güzel 16 göl ve onları birbirine bağlayan şelalelerden oluşuyor.

Park, ormanlarla kaplı. Yeşilin her tonunu görmeniz mümkün.Kuş cıvıltıları, yaprak hışırtıları ve su şırıltıları arasında uzun yürüyüş parkurları var.

Biz Zagreb’den kiraladığımız arabayla geldiğimiz için çok rahat bir şekilde ulaştık. Arabanız yoksa, otobüsle de 2-2.5 saat arasında ulaşabiliyorsunuz. Fakat dönüş yolu biraz sıkıntılı. Çünkü otobüsler dönüş yolunda oradan geçmiyor.

Plitvice  1949′ta milli park haline getirilmiş. Hırvatistan’ın en eski milli parkı olma özelliği taşıyor. 1979′ta UNESCO’nun dünya doğal miras listesine alınmış . Doğanın bozulmaması için her türlü önlem alınmış. Yürüyüş parkurlarına tuvalet dahi konulmamış.

Üç yüz kilometrekarelik bir doğal alana yayılmış Plitvice’de göller, sekiz kilometre uzunluğundaki bir kısımda arka arkaya sıralanmış durumda. İlk göl ve son göl arasındaki yükseklik farkı 135 metreyi buluyor

Park içinde, kendi planınıza ve enerjinize göre bir saat ile sekiz saat arasında (A’dan K’ya kadar) değişen farklı yürüyüş parkurlarından birini tercih edebilirsiniz. Giriş kapısında yaklaşık 25TL civarında bir ücretle giriş yaptıktan sonra, park için tüm ulaşım araçlarından ücretsiz yararlanabiliyor, 8 saate kadar park içinde zaman geçirebiliyorsunuz.

Parkın her noktasında toprak yürüyüş yolları bulunuyor. Şelaleler ve göller arasındaki yürüyüş kısımlarında ise doğal görüntünün büyük bir özenle korunduğu ahşap iskeleler, merdivenler ve platformlar üzerinde yürüyorsunuz.

Su o kadar temiz ve duru ki, içinde yüzen yüzlerce balığı da çıplak gözle görebiliyorsunuz.Danışmadan, doğal yaşam türlerine ilişkin, parkta yaşayan canlıları tanıtan bir broşür isteyebilirsiniz. Burada, envaı çeşit hayvan yaşıyor.

Plitvice’yi ‘tek’ ve bulunamaz yapan, yılın her döneminde göllerin, farklı mineral katman kalınlıklarına bağlı olarak yeşilin ve mavinin başka başka tonlarına bürünmeleri imiş.

Parkın iç kısımlarını elektrikli safari araçları veya botlarla gezmek mümkün. Parkın iki giriş kapısından farklı yollarla, karşı yönlerdeki farklı iki iskeleye ulaşılıyor. Buralardan salı andıran sessiz botlarla Korana üzerinde 15-20 dakikalık kısa bir keyif gezisiyle diğer iskeleye ulaşabiliyorsunuz. Park içindeki tüm yürüyüş yollarına ulaşmak, gölleri ve şelaleleri eksiksiz görebilmek için belirli noktalara kadar botla ilerlemek gerekiyor.

PLITVICE’DEYKEN…

Park içinde iki restoran bulunuyor. Mutlaka birisinde, dört bir tarafınızı kaplayan eşsiz manzaraya nazır, yöresel ya da kendi damak tadınıza uygun yemekleri mutlaka deneyin. Fiyatlar bizim ülkemiz ile aynı.

Parkın kuzey girişinden 5-6 kilometre ileride bir kamp merkezi var. Geceyi orada geçirerek doğal yaşamın atmosferini iliklerinize kadar hissedebilirsiniz. Burada çadır kampı yapabileceğiniz gibi, bungalovlarda da kalabilirsiniz.

Dalyan, çevresindeki birçok turistik yere göre hiç bozulmamış, adeta gizli bir cennet. Bunun nedeni de, 12 km içeride olması. Dalyan’ın önünden bir nehir geçiyor ve bu nehirden sonra denize ulaşabiliyorsunuz.Sazlar arasında ilerlerken, kendinizi bir karmaşık bir bulmacanın içinde hissediyorsunuz.

Dalyan,  Muğla’nın Ortanca ilçesine bağlı. En önemli geliri balıkçılık olsa da, son zamanlarda yerini turizme bırakmış.

Dalyan çevre koruma bölgesi olduğu için dev binalar yapılamıyor. Binalar en fazla 2 katlı. Bu sebeple sevimli ve ferah bir yer olarak kalmış.

Biz Dalyan’ı kıyıda bulunan teknelerden birini bir günlüğüne kiralayarak dolaşmayı tercih ettik. Kıyıda bulunan neredeyse tüm teknelerden fiyat aldık. Fiyatların hepsi de birbirinden farklıydı. Ve sonunda bizi en uygun fiyata götürecek bir balıkçı teknesiyle  anlaşıp, mayolarımızı da yanımıza aldıktan sonra yola koyulduk.

Sazların arasından ilerleyen yolda tekneyle gezinti, oldukça zevkli.

Güzellik Çamuru

Öncelikle çamur banyosu, yapmaya gittik. Tesiste iki tane sıcak su kaynağı var. Bunlardan biri çamurlu. Bir süre 38 derece sıcaklıktaki bu çamura girip, bir güzel bulandıktan sonra:) güneş banyosu yapıyorsunuz.

Çamur vücudunuzda iyice kuruduktan sonra sıra buz gibi suyla çamuru temizlemeye geliyor. İşin en kötü kısmının bu olduğunu söyleyebilirim:(

Soğuk duş sonrası, yine 38 derecelik kaplıca suyuna girip, yaklaşık yarım saat içinde beklemeniz gerekiyor. Yazın çok sıcaklarında, bu suya girmek biraz zor gelebilir.

1 saatlik bu güzel moladan sonra teknemize geri döndük.

Tekne ile gezinti sırasında Dalyan’ın Caretta Carettaları kadar meşhur kaya mezarlarını da görebilirsiniz.

Kaunos Antik Kenti

Tekne ile gezinti yaparken, 1 saatinizi ayırıp bu kenti dolaşabilirsiniz. Tekneden indikten sonra 1 km bir yokuş yolun ardından antik kente ulaşıyorsunuz. Bu kent, Kaunos tarafından Karya-Likya sınırında kurulmuş.

Surları ve kuleleri bütünüyle görmek için uzunca bir keşif gezisine çıkılması gerekiyor. Ama bizim fazla zamanımız olmadığından çok ayrıntılı gezemedik.

İztuzu Kumsalı

Teknenin sazlıklar arasında ulaştığı son noktası İztuzu Kumsalı.

İztuzu kumsalı, Türkiye’de görebileceğiniz en güzel sahillerden biri. Sahilin bir tarafında tatlı su, diğer tarafında da deniz var. Kum, altın sarısı renginde. Carettarın yumurtlamak için burayı tercih etmelerinin sebebi de bu.

Biz Mayıs ayında orada bulunduğumuz için maalesef Carettaları göremedik. Fakat  denizinde yüzmekten oldukça keyif aldık.

Karadeniz’in hem kültürel, hem de doğa anlamda  her şeyi bir anda bulabileceğiniz bir şehir burası.

Biz Trabzon’da Maçka’yı, Uzun Göl’ü, Hıdırnebi Yaylası’nı ve Atatürk Köşk’ünü gezdik. Aslında gezilecek yerler bununla sınırlı değil ama fazla zamanımız olmadığından diğer yerlere gidemedik. Bu makalede Sümela Manastırı ve Maçka’yı anlatıcam.

Maçka, Sümela Manastırı

Maçka seyahatimiz, orada bulunan akraba ve tanıdıklar sayesinde oldukça keyifli ve konforlu  geçti. Size önerim, bizler gibi yapıp, oldukça misafirperver, Maçkalı insanlarla bir arada olmak ve  oranın tüm imkanlarından yararlanabilmek:) Buradan, bize gösterdikleri ilgi ve alaka için tekrar tekrar teşekkür ediyorum.

Maçka, turizmin de gelişmesiyle beraber oldukça hareketli bir yer haline gelmiş. Yaz gecelerinde neredeyse her gün bir sanatçının konseri var.  Yanından şırıl şırıl akan bir deresi var.Sabah derenin sesiyle uyanmak çok güzel.

Maçka’da sabah ilk işimiz, Sümela Manastırı’nı gezmek oldu. Halk dilinde Meryemana Manastırı da deniyor. Burası tam bir kartal yuvası görünümünde.Nasıl zor şartlar altında yapıldığını, yakından girip görünce  anlayabildik.

Sümela Manastırı, 1962 yılında merdivenleri yapılana dek, çok ziyaret edilen bir yer değilmiş. O dönemlerde yörenin koyunlarının otlaması için bile kullanılmış. Bu sebeple duvarlarında tahribatı görebiliyorsunuz.

Sümela Manastırı’nın kuruluşu, efsaneye göre; iki Atinalı rüyalarında Hz.Meryem’i görürler ve rüyada Meryem onlara bir manastır yaptırmalarını ve yerini, nasıl gideceklerini tarif eder.

Sümela Manastırından manzara elle çizilmiş kadar güzel.

Yöreden bir tanıdık bulabilirseniz, bir diğer aktivite olarak, Maçka’nın derelerinde kırmızı alabalık dedikleri, doğal alabalıklardan avlayabilirsiniz. Bu balıkları her yerde bulmak zor.

Maçka’da size önerim, bir et lokantasında mutlaka yemek yemeniz. Eti oldukça lezzetli. Yörenin lezzetli sütünden yapılmış yoğurdundan ayran yapıp getiriyorlar. Özellikle pirzolanın tadına doyum olmuyor. Sütü lezzetli olduğundan, buranın sütlacı da çok lezzetli oluyor.

Maçka’dan çıktıktan sonra, şayet hala karnınız açsa:) Bir de Akçaabat’ta meşhur Akçaabat köftelerinden yemenizi tavsiye ederim. Sahil yolunda bulunana Cemil Usta, lezzetli köfteler için ideal bir yer. Nefis köftelerden sonra, ikram olarak getirdikleri fındıklı sıcacık baklavaların ise tadı hala damağımda..

Bördübed, Ege kıyılarında, ormanı ve ormanın içine giren denizi ile, küçük bir Amazon’u andıran, sakin ve pırıl pırıl koyların bulunduğu bir tatil yöresi.

Adını savaş yıllarında bu koyda saklanan İngilizler ‘den alıyor.  İngilizler,  kuşların çokluğu ve çeşitliliği karşısında  kuş yatağı anlamına gelen "Bird the bed" adını vermişler. İngilizler ‘in koyduğu bu ad zamanla değişime uğramış ve yöre Bördübet olarak anılmaya başlamış.

Bördübet’e Nasıl Gidilir?

Bördübet’e giden yol ayrımı Marmaris-Datça yolu üzerinde. Marmaris’ten çıktıktan sonra yaklaşık 29 km sonra tabelasını göreceksiniz. Buradan devam ettiğinizde yol sizi Bördübet’e götürecek. Yolu biraz bozuk olsa da, ıssızlığın tam ortasında, orman yollarında ilerlemek güzel.

Yaz tatiliniz için Ege’de kalabalıktan uzak bir yer arıyorsanız, burası sakin olan nadir yerlerden biri. Kumsalında şezlong yarışına girmenize, birbirinizin üstünden atlayarak yer aramanıza gerek yok. Zaten burayı bilip de gelenler bu bilinçle geliyorlar. Dolayısıyla da tatilinizi tam tamına tatil modunda geçiriyorsunuz:)

Nerede Kalınır?

Bördübet’te konaklama için iki tesis var. Biz koyun en ucunda olan Club Amazon’da kalmayı tercih ettik. Tesis aynı zamanda çadır ve karavan kampı için de uygun. Tesisi işleten çift, doğayı bozmayan ama tüm olanakların da bulunduğu bir yer yaratmışlar burada.

Club Amazon’a yaklaştıkça, esprili tabelalara da rastlayacaksınız:)

“Timsahları beslemeyin”

“Minimum hız 20 km” gibi…

Neler Yapabilirsiniz?

Tesis içinde kalmak isterseniz, yüzme havuzundan yararlanabilirsiniz. Kalabalık grup gittiyseniz, çeşitli oyunlar da mevcut. Buranın küçük de olsa bir kütüphanesi bile var.

Orman içinde keyifli yürüyüş yolları var. İsterseniz uzun yürüyüşler yapabilir, ya da tesisten kiralayacağınız bisikletle etrafı keşfedebilirsiniz.

Orman içinde yapacağınız kısa bir yürüyüşle aynı zamanda  yüzebileceğiniz koya ulaşabilirsiniz.

Ama bu yürüyüşleri akşam yapmanızı önermem. Orman içinde yabani domuz ve eşekler var. Geceleri su kenarına  iniyorlar. Işığınızla veya sesinizle onları korkutabilirsiniz. Bu olay bizim başımıza geldi. Hem onlar korktu, hem de biz çok korktuk:)

Tesisin önünde ayrıca sandal, deniz bisikleti ve kanolar mevcut. Dere içinden denize bu yolla da ulaşım mümkün. Amazon ormanlarını andıran görüntüleri bu geziyle daha iyi görebilirsiniz.

Suyun derinliği çok fazla olmadığından, sandalla denize ulaşmak biraz zor oluyor. Kürekler sürekli çamura batıp duruyor. Bu yüzden kano ile keyifli ve sakin bir gezinti yapıp, sonra da koyda pırıl pırıl bir denizde serinlemek en güzeli.

Bu güzelim mekanda, akşam ,  ateş üstünde adeta dans eden patlamış mısırları izleyip, çalan müzik eşliğinde kendi dünyanızı yaşamanız oldukça mümkün.

Ağva, iki yanında akan Göksu ve Yeşilçay nehirleri, yan cephesindeki hiç kirlenmemiş denizi ve yeşilliğiyle tam bir doğa harikası.

Ağva, İstanbul’a  97 km uzaklıkta. Şile ilçesine bağlı, Şile’den sonra yarım saatlik bir araba yolculuğu ile buraya ulaşabilirsiniz.

Üç kez gittiğimiz Ağva’da en güzel gezimizin, nehirlerin doğduğu yerden yürüyüşe başladığımız doğa gezisi olduğunu söyleyebilirim. Ne yazık ki fotoğraf makinemizi yanımıza almadığımızdan, o güzelim yerlerin fotoğraflarını çekemedik.

Oldukça kolay bir parkur olduğundan mutlaka bu yürüyüşü denemeli, doğal güzelliği çıplak gözlerle görmelisiniz.

Bu gezi sayesinde Ağva’nın asıl güzelliklerini keşfedebilirsiniz. Nehrin içinde doğal yollardan koltuk şeklinde kayalar oluşmuş. Bu doğal koltuklarda güneşin altında oturup keyif yapmak unutamadığımız keyifli anlardan biri:)

Ağva’da Neler Yapabilirsiniz?

Ağva’da, nehir kenarında sayısız tesis var. Bunlardan birinde en azından bir gece konaklayıp, nehrin dinginliğinden yararlanmanızı öneririm. 

Nehir öylesine sakin akıyor ki, bir iki dakika içinde ruhunuz da o moda giriveriyor. İçinizi tarif edemeyeceğim bir huzur kaplıyor.

Günübirlik gitmeyi düşünüyorsanız, mutlaka tesislerden birinde balık yemelisiniz. İki taraftan nehir olduğundan ve deniz kıyısı olduğundan, balık çeşitleri oldukça fazla.

Nehrin içinde gözle görülebilecek kadar çok kefal balığı da var. Yemek yerken nehre birkaç parça ekmek atarsanız, ne kadar bol olduklarını görecekseniz. Ekmekten bir parça almak için adeta birbirleriyle savaşıyorlar.

Nehir aktivitesi olarak sandal, kano veya deniz bisikleti ile nehri boydan boya dolaşabilirsiniz. Ya da sahilden kalkan motorlara binip, aynı gezintiyi motorla da yapabilirsiniz.

Sandalla veya deniz bisikleti ile gezintinin apayrı bir tadı var. Çünkü canınız çay veya haşlanmış mısır istediğinde, istediğiniz yere park edip, kısa bir moladan sonra yolunuza devam edebiliyorsunuz:)

Nehirde ayrıca balık avlayabilir, hatta yüzebilirsiniz. Şayet nehir kenarındaki bungalovlarda kalacaksanız, tüm bu aktiviteler ücrete dahil.

Ağva’da bisiklet kiralayan birkaç yer de var. Yollar genellikle düz olduğundan, bisiklet sürmek hem çok keyifli hem de çok kolay. Kısa sürede çok yeri görme şansınız oluyor. Özellikle bahar ayında oradaysanız, yörenin doğal çileklerinden alıp bisiklet sepetinizi meyvelerle doldurmanızı ve güzel bir manzara önünde durup yemenizi öneririm. Çilekler oldukça lezzetli.

Ağva Sahili

Ağva, Karadeniz kıyısında 3 km. uzunluğunda kumsala sahip. Yerleşim yerleri genelde içeride olduğundan, denizi oldukça temiz. Yine de ben sahil kenarında bir motorla anlaşıp, sakin koylarına gidip, oralarda yüzmenizi öneririm. Özellikle yaz aylarında sahil kısmı çok kalabalık oluyor.

Serindere Kanyonu’nun bizim için apayrı bir yeri ve güzelliği var. Bu kanyonda günübirlik yürüyüş turu yaptıktan sonra İzmit’in bu cennet bölgesini keşfettik. Defalarca kez gelip gittik. Önce Yuvacık köylerinden bir bahçe aldık. Sonra da İstanbul’la tüm bağlarımızı koparıp, bu bölgede, doğa içinde bir yaşama başladık.  Şimdi buralar bize bir yürüme yolu kadar yakın..

Serindere, kaynağını Kartepe ve Samanlı Dağları’ndan alan iki metre genişliğe kadar dik kayaların ve sarp yamaçların olduğu bir kanyon.

Nasıl ulaşabilirsiniz?

Buraya İzmit Yalova yolunu takip ederek ulaşabilirsiniz. Kullar ilçesinden ise Serindere tabelalarını görebilirsiniz.

Bir Pazar günü Serindere yürüyüşü için tur firması bizi alıncaya dek nereye gideceğimiz konusunda en ufak bir fikrimiz yoktu. Doğa içinde bir gün geçirmek istemiştik o kadar. Yaklaşık bir buçuk saat sonra buraya ulaşıp da üstelik kanyon içinde yürüyüş yapacağımızı öğrenince inanamadık. İstanbul’a bu denli yakın bir parkura gideceğimizi tahmin bile etmemiştik.

Yürüyüş, dere içinde,  gidiş dönüş olmak üzere  5 saat civarında tutuyor. Ama tabi grupla beraber hareket edince bu zaman uzayabiliyor. İnişli çıkışlı olması ve dere içinde taşların çok kaygan olması yürüyüşü biraz zorlaştırıyor. Ama daha önceden idmanlıysanız ve denge konusunda probleminiz yoksa çok keyifli olabilir.

Ayakkabı olarak hafif bir ayakkabı giymenizi öneririm. Biz dere yürüyüşü olacağını bilmediğimiz için botlarla gittik ve su çektikçe botlarımız daha da ağırlaştı. Üstelik yedek ayakkabı da almadığımızdan, dönüş yolculuğunda ayaklarımıza naylon geçirip, botları öylece giyebildik:)

Yürüyüş boyunca bize köyden iki köpek eşlik etti.Öğlen yemeğine kadar çok zor şartlar altında bizimle yürüyüşe devam ettiler. Fakat anladık ki tek amaçları karınlarını doyurmakmış:) Yiyeceklerimizden pay kapıp karınlarını doyurduktan sonra geri dönüş yoluna geçtiler bile:)

Kanyon o kadar sessiz ve doğa o kadar kendi halinde ki,  hiç daha önce keşfedilmemiş bir yer gibi gelebilir gözünüze.  Kocaman yapraklı bitkiler ve kendi halinde yaşayan kocaman sürüngenler var burada.

Zaman zaman su diz boyunu da geçebiliyor. Su soğuk olduğu için ilk başta ürpertse de, sonrasında herkes tamamen alışıyor.

Doğa yürüyüşlerinin en güzel yanı, temiz hava ve muhteşem manzaraların yanı sıra, zor bir işi başarmış olmanın verdiği mutluluktur. Bedeninizin gücünü bir daha ispatlamış olursunuz kendinize. İşte Serindere, bu mutluluğu yaşatan ve size gücünüzü hissettiren müthiş bir parkur…

Sülüklügöl, eşsiz bir doğa manzarası eşliğinde yürümeyi sevenler için önerebileceğim en güzel yerlerden biri. Özellikle sonbahar mevsiminde. Göl çevresi romantik ve tablo gibi bir görünüme sahip.

Gölün adı Sülüklügöl olsa da, artık gölde sülük yaşamıyor. Köylüler gölde alabalık yetiştirmek isteyince, alabalıklar sülüklerin hepsini tüketmiş. Gölün içinde, fotoğraflardan da görebileceğiniz gibi uzun yıllardan kalma kavak ağaçları var. Tabii bu kavakların sadece gövdesi kalmış. Gerisi çürümüş.

Sülüklügöl’ün etrafı da meşe ve köknar ağaçlarıyla çevrili. Ayrıca etrafında masmavi bir iki küçük göl daha var.

Sülüklügöl’e Adapazarı’nın Akyazı ilçesine bağlı Dokurcun beldesinde ulaşabilirsiniz. Ama asfalt yoldan çıktıktan sonra toprak yolun çok kötü olduğunu söyleyebilirim. Biz turla beraber gittik. Yarı yolda arabamız çamura girince hepimiz inip arabayı itmek zorunda kaldık.Birçok tur arabayı toprak yola sokmayıp aşağıdan yürüyüşü başlatıyor. Göl kenarında yemek yedikten sonra aynı yoldan dönüş yapıyorlar. Fakat biz çok daha güzelini yaptık. Göle kadar arabayla gelip, sonrasında yürüyüşümüzü yaptık.

Sülüklügöl’e vardığımızda, ekmek arası sucuk ve köftelerimiz hazır oluncaya kadar biz göl çevresinde biraz yürüyüş yapıp, etrafı keşfettik. Sonbahar mevsiminde gitmiş olmamıza ben çok sevindim çünkü göl etrafında her yer alıç ağaçları ile doluydu. Çok sevdiğimden ve şehirde bulunması mümkün olmadığından gün boyu bol bol yiyip, tüm ceplerimi ve üstelik çantamı doldurup 1 hafta boyunca keyifle yedim:)

Ekmek arası sucuk keyfinden sonra kısa bir orman yürüyüşü yaptık. Düz yol olmasından dolayı çok yorucu olmadı. Çok güzel ve bakımlı ağaçlar gördük burada.

Asıl yürüyüş  turu ise, gölü yukarıdan görebilmek için  yaklaşık 2 km’lik oldukça yokuş yolu tırmanarak başladı. Yol boyunca grupla beraber hareket ettiğimiz için sık sık mola vermek durumunda kaldık.

Kimileri yarı yoldan sonra devam edemeyip orada beklemeye karar verdiler. Kimileri ise yolun başından tepenin dikliğini görünce vazgeçti.Yolda gruptan birinin ayağı burkuldu ve iniş biraz zaman aldı.

Tabii bu yokuşta yürüyüş kısmını yapmayıp göl etrafında gezinerek ve grubun inmesini bekleyerek de zaman geçirebilirdik ama yukarıdaki manzarayı merak ettiğimizden biz devam edenler arasında olduk. Oldukça fazla değdiğini de düşünüyoruz. Yukarıdan gölün görünüşü inanılmaz güzeldi. Ama ne yazık ki yukarıya çıkınca pilimizin bittiğini gördük ve maalesef o güzelim manzarayı fotoğrafa dökemedik. Yine de o görüntü hala capcanlı gözümüzün önünde.

Sayısını bilemediğim kadar çok gittik geldik bu bölgeye. Ve her gidişimizde bambaşka tatlar aldık, bambaşka güzellikler yaşadık.

İda Dağları

Asıl adı Kaz Dağları aslında. Deyişe göre, Homeros, dağlarından çıkan pınarlara bakarak “Bin Pınarlı İda” ismini vermiş buraya.

Burası, Edremit Körfezi’nin kuzeyinde Çanakkale ve Balıkesir  illeri arasında yer alan ve içinde bin bir güzellik barındıran bir dağ sırası.

Mitolojiye göre, Zeus bu dağlarda doğmuş. Tanrılar Truva Savaşı’nı bu dağlardan izlemişler. Aşk Ve güzellik kraliçesi Afrodit ise ilk kez bu dağlarda aşık olmuş.

Bu bölge aynı zamanda dünyada en yüksek oksijen oranı olan yerler arasında ikinci sırada.

Nerede Kalabilirsiniz?

Bu bölgede kalabileceğiniz oldukça fazla tesis ve otel var. Havuzlu ve denize sıfır bir otel arıyorsanız, defalarca kez gittiğimiz Altınoluk’ta Elbis Oteli kesinlikle öneririm. Oldukça temiz, yemeklerinin çok lezzetli, odaların oldukça geniş, konforlu ve tertemiz olduğu bir tesis burası. İşletmesini karı kocanın yaptığı bu tesiste oldukça sıcak karşılanacağınıza emin olabilirsiniz.

Daha basit ve doğa içinde bir yerlerde kalmak isterseniz, Küçükkuyu’da Carpadiem’i öneririm. Tesis sahipleri, tüm tesisi size emanet edecek kadar çok iyi niyetliler. Bungalovlardan oluşan bu tesis çok temiz ve havuzunda yüzmesi de çok keyifli.

Daha butik bir otel içinde Manastırhan önerebileceğim güzel yerlerden. Fiyatı biraz yüksek kalsa da, taş odalarda uyanmak çok güzel.  Yanından güzel bir dere geçiyor. Burada kalmasanız bile, mutlaka gelip bu taraftaki tesislerde çay içip etrafı gezinmenizi öneririm.

Kaz Dağları’nda Saklı Cennet, Hasanboğuldu

Efsaneye göre, Hasan isminde bir bahçıvan, o köyden bir kıza aşık olmuş. Kızın babası, Hasan’ı ancak kırk okka ( altmış kilo ) tuzu sırtında obaya çıkarabilirse yiğitliğini göstereceğini ve herkesin onu damat olarak kabul edeceğini söylemiş.Hasan, sevdiğine kavuşmak için tuz çuvalını sırtına almış ve yola düşmüş. Sütüven şelalesine vardığında, tuz sırtını yakmaya başlamış, yere düşmüş. Çıkan fırtına ile beraber Hasan günler sonra Gökbüvet’te bulunmuş. Gökbüvet’in ismi de Hasanboğuldu olmuş.

Balıkesir- Çanakkale yolu üzerinde tabelasını görebilirsiniz. Buradan girdikten sonra bir süre stabilize yoldan devam ediyorsunuz. Arabanızı girişe park ettikten sonra Hasanboğuldu’ya kadar dere kenarından yürümeniz gerekiyor. Ama şelaleyi girişte görebilirsiniz.

Buradaki tesiste mutlaka ve mutlaka güveçte alabalık yemenizi öneririm. Hayatımda yediğim en lezzetli alabalıklardan biriydi diyebilirim.

Kaz Dağları’nda İki Köy; Adatepe, Yeşilyurt

Her iki köy de Rumlardan kalma küçük ve şirin köyler. Taş işçiliğini bu iki köyde de görebilirsiniz. Havası çok temiz olduğu kadar, köyde yetiştirilen meyvelerin hepsi de çok ama çok lezzetli. Yukarılara doğru çıktığınızda dağ ve deniz manzarası sizi karşılıyor.

Yeşilyurt Köyü, Adatepe köyüne göre daha bakımlı ve turistik tesisleri daha fazla. Köy meydanındaki kahvede Adaçayı içmenizi öneririm. Ne kadar lezzetli yaptıklarını siz de göreceksiniz.

Yeşilyurt Köyü, mitolojide ‘İlk Güzellik Kraliçesi Yarışması’nın yapıldığı yer olarak da geçer.

Adatepe Köyü’nde evler daha az restore edilmiş ve evler biraz daha bakımsız kalmış. Ama işin güzel tarafı, doğallığından hiçbir şey kaybetmemiş. 1989 yılında sit alanı ilan edilmiş ve bu özelliğiyle bölgedeki koruma altına alınan ilk köy aslında. Çok eski değirmenleri dahi evlerin avlularında görebilirsiniz. Ve sokaklarda dolaşan keçileri:)