Ağva, iki yanında akan Göksu ve Yeşilçay nehirleri, yan cephesindeki hiç kirlenmemiş denizi ve yeşilliğiyle tam bir doğa harikası.
Ağva, İstanbul’a 97 km uzaklıkta. Şile ilçesine bağlı, Şile’den sonra yarım saatlik bir araba yolculuğu ile buraya ulaşabilirsiniz.
Kıyıköy Kırklareli’ne bağlı küçük ve şirin bir köy. İçinden çok güzel bir nehir geçiyor. Ve bu nehir sularını Karadeniz’e döküyor.
Biz Kıyıköy’e iki defa gittik. İlkinde turla beraber doğa yürüyüşü yaparak keşfettik Kıyıköy’ün güzelliklerini. Sonra doyamayıp, ikinci kez arabamıza atlayıp soluğu orada aldık.
Serindere Kanyonu’nun bizim için apayrı bir yeri ve güzelliği var. Bu kanyonda günübirlik yürüyüş turu yaptıktan sonra İzmit’in bu cennet bölgesini keşfettik. Defalarca kez gelip gittik. Önce Yuvacık köylerinden bir bahçe aldık. Sonra da İstanbul’la tüm bağlarımızı koparıp, bu bölgede, doğa içinde bir yaşama başladık. Şimdi buralar bize bir yürüme yolu kadar yakın..
Sülüklügöl, eşsiz bir doğa manzarası eşliğinde yürümeyi sevenler için önerebileceğim en güzel yerlerden biri. Özellikle sonbahar mevsiminde. Göl çevresi romantik ve tablo gibi bir görünüme sahip.
Gölün adı Sülüklügöl olsa da, artık gölde sülük yaşamıyor. Köylüler gölde alabalık yetiştirmek isteyince, alabalıklar sülüklerin hepsini tüketmiş. Gölün içinde, fotoğraflardan da görebileceğiniz gibi uzun yıllardan kalma kavak ağaçları var. Tabii bu kavakların sadece gövdesi kalmış. Gerisi çürümüş.
İsmi Tatlıca Takım Şelaleleri olarak da geçen Erfelek Şelaleleri, yürüyüşü ve doğayı seven herkes için tavsiye edebileceğim Türkiye’nin en güzel yerlerinden biri. 28 tane irili ufaklı şelale var burada. 1997 yılına kadar aslında hiç keşfedilmemiş. Erfelek Barajı ile beraber yolları açılınca bu doğa harikası yer ortaya çıkmış.
Erfelek ilçesi Sinop merkezden 28 km uzaklıkta. Merkezden de yaklaşık 16 km sürüyor şelaleler. Son 5-6 km oldukça bozuk bir yoldan gidiliyor. Neredeyse saatte 10 km hızla. Ama yol boyu ceylan ve geyikleri görmeniz mümkün. Oldukça ürkek hayvanlar olduklarından, sizi gördüklerinde hemen kaçıyorlar. Bir tane yavru ceylan şaşkınlıkla bizimle yola devam ettiğinden, yolun bozuk olmasını pek umursamadık doğrusu:)
Baharın yüzünü gösterdiği bir hafta sonu uzun zamandır gitmek isteyip gidemediğimiz yere, Düzce’ye istikametimizi çevirdik. Turizm fuarından aldığımız broşürün rehberliğinde birçok güzellik gördük.
Düzce, 1999 yılında il olmuş, Batı Karadeniz’de kalan tek antik kent. Fakat biz doğa severler olarak, doğayı keşfetmeyi tercih ettiğimizden, Düzce merkezinde kültür gezisi yapmadık.
Abant’a dört defa yolumuz düştü ve her defasında hayran kaldık güzelliğine. Dört mevsimde de çok güzel olduğunu söyleyebilirim. Ama tabii ki, bitki örtüsü nedeniyle sonbaharda muhteşem güzellikte renklere büründüğü için ben o zaman gitmenizi öneririm.
