Amasra, Batı Karadeniz’de Bartın iline bağlı sevimli bir ilçe. Adalar zamanla birleşmiş ve Amasra bir yarımada şeklini almış.

Amasra’ya arabayla geliyorsanız, merkeze henüz ulaşmadan Bakacak tepesinde durup, merkezine yukarıdan bakmalısınız. Karadeniz’de bu denli açık ve uçsuz bucaksız bir manzara görmeniz zor.

Rivayete göre, Fatih Sultan Mehmet o günkü adıyla Amostris olan Amasra’yı  fethetmeye geldiğinde bu tepede durmuş  durmuş ve manzaraya baktıktan sonra Lala çeşmi cihan bura mı ola?(dünyanın gözü bura mı ola?) diye sormuş. Bu nedenle Amasra’ya Çeşm-i Cihan da deniliyor.

Amasra’ya iki defa yolumuz düştü. Bayram tatilinde katıldığımız turla bu şirin belde ile tanıştık. Liman kenti olan Amasra bambaşka bir güzelliğe sahip. Fakat oldukça kalabalık olan bir günde gittiğimiz için,  biz doya doya gezip, buranın tadını çıkaramadık.

Amasra’yı balık lokantalarının ünü ve lezzeti ile duymuştuk. Gider gitmez ilk durak noktamız sahildeki en ünlü balık lokantası oldu. Fakat burası öylesine doluydu ki, üst kata çıkmak için merdivenlerini dahi 15 dakikada çıkabildik. Tüm İstanbul sanki orada toplanmıştı. Bu nedenle insanların öve öve bitiremedikleri bu balık lokantasında sıkış tıkış yediğimiz yemek bize pek keyif vermedi. İkinci gidişimizde yine uğradığımız bu yerde daha sakin bir yemek yiyebildik. Salatasının muhteşem olduğunu söyleyebilirim. Fakat fiyatların genelde çok uygun olduğu Karadeniz’de, burası tam tersine İstanbul’daki fiyatlarla eşdeğer.

Yazın ikinci kez arabamızla gittiğimizde, hafta içine denk geldiğinden kalabalık olmayacağını düşündük. Fakat Amasra merkezde arabanızı park edebileceğiniz tek ücretli otoparkta bile yer bulabilmek için yarım saat dolanınca buranın çoktan keşfedildiğini anladık.

Amasra’da Tekne Turu

Amasra limanından dolmuş gibi kalkan ve yaklaşık 45 dakika, 5 TL karşılığında  Amasra çevresini gezdiren teknelerle bu ilçeyi daha detaylı gezebilirsiniz.

Kayaların arasından açılmış deliklerden geçip bambaşka manzaralar görmek bizim için ilginç bir deneyim oldu.

Amasra’da Diğer Yapabilecekleriniz

• Amasra’ya gelip de Tahtacılar Çarşısını görmeden kesinlikle gitmeyin. Kendinize göre satın alacak bir şeyler mutlaka bulunuyor.
• Hava durumu uygunsa,Amasra’nın durgun sularında yüzebilirsiniz. Şehrin merkezinde bir halk plajı var. Daha sakin bir yer isterseniz, Amasra’ya 15-20 dakika mesafesi olan Çakraz’ı öneririm. Buranın suyu Ege’nin koylarını aratmayacak kadar güzel. Konaklama için birçok tesis de var aynı zamanda.
• Amasra Kale’sini gezip, yukarıda manzara eşliğinde güzel bir çay içebilirsiniz.

• Amasra’nın e  hakim tepesi olan Boztepe’ye çıkıp, buradaki çay bahçelerinden birinde uzun uzun manzarayı izleyebilirsiniz. Bu tepeden aynı zamanda karşıdaki Tavşan adasının manzarası da mükemmel.Tavşan adasında hiçbir yapı yok ve binlerce tavşan yaşıyor.

Bu tepede,  Ağlayan Ağaç denen bir ağaç da var. Tepenin sağında kalıyor. Ağacın altındaki cafe de gidilebilecek güzel yerlerden.

• Amasra’dan çıkarken, yol üzerinde kurulan ve köy ürünlerinin satıldığı küçük bir pazar var. Oraya mutlaka uğramlasınız. Görüp görmediğiniz yüzlerce taze ve oldukça lezzetli ürünlerin satıldığı bu pazarda çok farklı lezzetler de yakalayabilirsiniz.

• Yine Amasra yolu üzerinde, 4 km mesafede Kuşkayası Yol Anıtı’na uğramalısınız. Burası Romalılardan kalma bir anıt ve anıtın ilerisinde Romalılardan kalma patika yollar var. Anıt bir insan figürü ve kartaldan oluşuyor.

Ve sahip olduğu manzara çok güzel.

Şayet sonbaharda gitmişseniz, bu anıtın başlangıcında yol üzerinde bulunan kestaneciye uğramdan oradan ayrılmamanızı öneririm.

Evimizin arka bahçesi sayılan Servetiye ve Servetiye Karşı köyleri bizim bir günlük bisiklet turumuz için aradığımız parkur oldu.

Bu köyler, İzmit’in Başiskele ilçesine bağlı, şehir merkezine km uzaklıkta olup güzelliğinden hiçbir şey kaybetmemiş köyler.

Bu civarda onlarca yürüyüş parkuru var. Fakat biz yeni bir yerler keşfetmek için, kendi parkurumuzu belirledik.

Bisiklet turumuza Bahçecik Soğuksu civarından başladık. İlk hedefimiz Servetiye Karşı köyüne ulaşmak oldu. Bu köye ulaşmak için yaklaşık 4 km’lik yokuş bir yolda ilerlemek gerekiyor. Bu kısmının güneşin altında çok da kolay olmadığını belirtmem gerek. Fakat verdiğimiz su molaları ve yol boyunca ağaçlarından koparıp yediğimiz erikler, bizi 1.5 saat içinde Servetiye Karşı köyüne ulaştırdı.

Servetiye Karşı Köyü’nün bir tarafında deniz manzarası, diğer tarafında dağ manzarası var. Deniz tarafında Tüm Gölcük ve de İzmit ayaklarınızın altında. Dağ tarafında ise Servetiye Köyü’nün müthiş orman manzarası var.

Hedefimiz Servetiye Köyüne ulaşıp, oradan Kirazlıdere’de bulunan ve sık sık gitmekten keyif aldığımız Karaaslan Alabalık Tesislerine gidip, güzel bir yemekle beraber biraz dinlenmek.

Kendi oluşturduğumuz bir haritadan, orman yollarını aradık. Fakat girdiğimiz birkaç yanlış patika yoldan sonra, vazgeçip haritanın gösterdiği yoldan devam ettik. Yol ayrımına kadar yaklaşık 7 km’lik zorlu bir çıkıştan sonra, sıra 7-8 km civarındaki inişe geldi. Yol toprak ve çok dik olduğundan, iniş de en az çıkış kadar bizi zorladı.

3.5 saatlik yorucu ama bir o kadar da huzurlu doğa içindeki turumuzun ardından Karaaslan Tesisleri’ne ulaştık. Dere kenarında keyifli bir yemekten ve 1.5 saatlik dinlenmeden sonra geriye dönüş yolculuğumuza başladık.

Dönüş yolculuğu için farklı bir parkurdan gitmek istedik. Ve tesistekilerin yardımı ile nihayet orman yollarını bulabildik. Fakat yollar oldukça dik olduğundan ve bisikletle çıkışa uygun olmadığından, yürümek durumunda kaldık.

Yolculuğun en keyifli kısımlarından biri ise, zorlu bir turu başarıyla bitirip, km.lerce uzunlukta dağ ve tepe yollarını aştıktan sonra, asfalt yola çıkıp, 4 km boyunca yokuş aşağı kendimizi özgürce salıvermek oldu. Ve geriye tatlı bir yorgunluk kaldı.

Ağva, iki yanında akan Göksu ve Yeşilçay nehirleri, yan cephesindeki hiç kirlenmemiş denizi ve yeşilliğiyle tam bir doğa harikası.

Ağva, İstanbul’a  97 km uzaklıkta. Şile ilçesine bağlı, Şile’den sonra yarım saatlik bir araba yolculuğu ile buraya ulaşabilirsiniz.

Üç kez gittiğimiz Ağva’da en güzel gezimizin, nehirlerin doğduğu yerden yürüyüşe başladığımız doğa gezisi olduğunu söyleyebilirim. Ne yazık ki fotoğraf makinemizi yanımıza almadığımızdan, o güzelim yerlerin fotoğraflarını çekemedik.

Oldukça kolay bir parkur olduğundan mutlaka bu yürüyüşü denemeli, doğal güzelliği çıplak gözlerle görmelisiniz.

Bu gezi sayesinde Ağva’nın asıl güzelliklerini keşfedebilirsiniz. Nehrin içinde doğal yollardan koltuk şeklinde kayalar oluşmuş. Bu doğal koltuklarda güneşin altında oturup keyif yapmak unutamadığımız keyifli anlardan biri:)

Ağva’da Neler Yapabilirsiniz?

Ağva’da, nehir kenarında sayısız tesis var. Bunlardan birinde en azından bir gece konaklayıp, nehrin dinginliğinden yararlanmanızı öneririm. 

Nehir öylesine sakin akıyor ki, bir iki dakika içinde ruhunuz da o moda giriveriyor. İçinizi tarif edemeyeceğim bir huzur kaplıyor.

Günübirlik gitmeyi düşünüyorsanız, mutlaka tesislerden birinde balık yemelisiniz. İki taraftan nehir olduğundan ve deniz kıyısı olduğundan, balık çeşitleri oldukça fazla.

Nehrin içinde gözle görülebilecek kadar çok kefal balığı da var. Yemek yerken nehre birkaç parça ekmek atarsanız, ne kadar bol olduklarını görecekseniz. Ekmekten bir parça almak için adeta birbirleriyle savaşıyorlar.

Nehir aktivitesi olarak sandal, kano veya deniz bisikleti ile nehri boydan boya dolaşabilirsiniz. Ya da sahilden kalkan motorlara binip, aynı gezintiyi motorla da yapabilirsiniz.

Sandalla veya deniz bisikleti ile gezintinin apayrı bir tadı var. Çünkü canınız çay veya haşlanmış mısır istediğinde, istediğiniz yere park edip, kısa bir moladan sonra yolunuza devam edebiliyorsunuz:)

Nehirde ayrıca balık avlayabilir, hatta yüzebilirsiniz. Şayet nehir kenarındaki bungalovlarda kalacaksanız, tüm bu aktiviteler ücrete dahil.

Ağva’da bisiklet kiralayan birkaç yer de var. Yollar genellikle düz olduğundan, bisiklet sürmek hem çok keyifli hem de çok kolay. Kısa sürede çok yeri görme şansınız oluyor. Özellikle bahar ayında oradaysanız, yörenin doğal çileklerinden alıp bisiklet sepetinizi meyvelerle doldurmanızı ve güzel bir manzara önünde durup yemenizi öneririm. Çilekler oldukça lezzetli.

Ağva Sahili

Ağva, Karadeniz kıyısında 3 km. uzunluğunda kumsala sahip. Yerleşim yerleri genelde içeride olduğundan, denizi oldukça temiz. Yine de ben sahil kenarında bir motorla anlaşıp, sakin koylarına gidip, oralarda yüzmenizi öneririm. Özellikle yaz aylarında sahil kısmı çok kalabalık oluyor.

  Assos, Edremit Körfezi’nde ve bence Ege’nin en güzel yerlerinden biri. Diğer bir ismi Behramkale. Burası çoğunlukla, tarihi zenginliği nedeniyle kültür sanat ile haşır neşir olanların, yazarların, sanatçıların geldiği bir yöre.

Tarihi limana sahip olan Assos’ta su pırıl pırıl olduğundan yüzen balıkları görebiliyorsunuz.

Liman’da konaklayabileceğiniz çok güzel taş yapılar var. Şayet buraya aç geldiyseniz, sahil kenarındaki balık restoranlarında mutlaka balık yemenizi öneririm. Hayatımda yediğim, tadı damağımda hala duran inanılmaz lezzetli balıklar yedim burada. Özellikle kalabalık tatil zamanında gitmezseniz, burada hafif müzikler eşliğinde sahil kenarında oturup keyifli saatler geçirebilirsiniz.

Assos Antik Kenti
Kentin en yüksek noktasında  tanrıça Athena’ya adanmış. Athena Tapınağı bulunuyor. Tapınağın bir kısmı kalıntılar halinde. Bunun nedeninin  tiyatronun deprem görmesi ve çökmesi olduğu söyleniyor.

Tapınak, muhteşem bir Ege Denizi manzarasına sahip.

Gelmiş geçmiş en büyük filozoflardan biri, Aristo hayatının bir dönemini burada geçirmiş. Kurduğu felsefe okulunun kalıntılarını tapınağın biraz altında görebilirsiniz. Aristo o dönemin yöneticisinin kuzeni ile evlenmiş ve ondan bir kız çocuğu olmuş.

Behramkale Köyü

Behramkale Köyü, Assos Antik Kent’in hemen yanında. Köy içinden tapınağa çıkıyorsunuz. Taş evleriyle ve muhteşem kekik kokusuyla bu köy  farklı bir güzelliğe sahip. 

Köylüler ürün satmak için biraz ısrar edebilirler. Fakat gördüğünüz tüm güzellikler karşısında onlara hoşgörülü olmayı da öğreniyorsunuz:)

Baba Kale

Baba Kale, Çanakkale’ye 115 km. uzaklıkta bulunan Babakale beldesinde bulunuyor. Korsanlardan korunmak için yapılmış. Kale içerisinde Piri Reis’in tayfalarından Latif Baba’nın türbesi bulunduğu için,  "Baba Kale" adını almış.

Babakale’yi inşa etmek için Sultan II. Ahmet, yurdun dört bir yanındaki mahkûmların Baba Burnu’nda çalışmaları halinde serbest kalacaklarını duyurmuş. Mahkum isçiler canla basla çalışıp kaleyi yapmışlar.

Safranbolu da, birden fazla gittiğimiz yerlerden bir tanesi. 1994 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası listesine dahil edilmiş.

İsmini yörede yetişen safran bitkisinden almış. Bu narin çiçeği dağlarında görmeniz mümkün. Çiçeğin sadece ortasındaki sarı tohumunun alındığını düşündüğümüzde neden değerli olduğunu anlayabiliyorsunuz.

Safranbolu’da mutlaka gidilmesi gereken bir köy, Yörük Köyü

Yörük Köyü özünden hiçbir şey kaybetmemiş. Kimi evler restore edilip müze haline getirilmiş, kimisi ise içinde yiyip içebileceğiniz bir konak haline. Yine de tüm doğallığıyla karşılıyor insanı.

Köyde en eski ev 450 senelik, en yeni ev ise 90 senelik.

Yörük köyünde el açması ekmekler ve böreklerle nefis kahvaltılar sunuluyor eski konaklarda. Şayet ekmek yapmaya meraklıysanız, siz kendiniz de yapıp hemen oracıkta pişirebiliyorsunuz. Sonra da sıcak sıcak afiyetle yiyorsunuz. Köyde  yemek yiyebileceğiniz iki konak var sadece.Konaklama içinse Safranbolu’ya dönmeniz gerekiyor.

Müze haline getirilen eski evleri mutlaka ziyaret etmenizi öneririm. Hiçbir şey bozulmamış.   Köyün aynı zamanda şimdi sanat galerisi olan bir de Genel Çamaşırhane ’si var. Her şeyi eskisi gibi bırakmışlar burada.

Safranbolu’da Gezilecek Yerler

Safranbolu’ya genel bayram ve tatillerde gitmenizi kesinlikle önermem. Bir bayram bu hataya düştük ve merkezi yürünemeyecek kadar çok kalabalık olduğundan içini keyifle gezip detaylıca inceleyemedik.

Tarihi Cinci Hamamı, Güneş Saati, Cinci Hanı, Kaymakamlar Müze Evi, Demirciler- Bakırcılar- Yemeniciler Çarşıları, Saat Kulesi görülecek yerler arasında.

Meşhur Su Kemeri, İncekaya

1794 – 1798 tarihleri arasında yapıldığı biliniyor. Bu yıllarda kente büyük hizmetlerde bulunan paşanın en büyük hizmetlerinden birisi de kente su getirmesiymiş.

Buradan artık su akmıyor olsa da, yürüyüş yolu olarak ve sevenlerin evlenme teklifinde bulundukları yer olarak işlevselliğini hala koruyor:)

Mencilis Mağarası

Mencilis Mağarası, Safranbolu Merkezi’ne 8 km. kadar uzaklıkta kayalık derin bir vadinin içinde bulunuyor. Mağaranın ağzına bu vadinin bir duvarındaki yaklaşık 150 basamaklı bir merdivenden tırmanılarak ulaşılıyor.

Mağaranın uzunluğu 3-4 km. kadar. Bu mesafenin 400 metresi gezmeye uygun bir biçimde ışıklandırılmış ve yürüme parkuru yapılmış. Mağaranın içinde duvarlardan damlayan sulardan dolayı görkemli bir görünüşü var. Sıcaklık içeride oldukça düşük.

Safranbolu’ya gelince mutlaka yemelisiniz.

* Yörük Köy ’ünde gerçek köy kahvaltısı yapmalı ve ev baklavasının tadına bakmalısınız.

* Safranbolu lokumlarından bol bol yemelisiniz.

* Safranbolu’nun kendine has, susamsız simidinden tatmalısınız.

* Safranbolu-Kastamonu yolu üzerinde Çevrikköprü’deki tesislerden birinde kuyu kebabı yemelisiniz.(Kuyu kebabının hazırlanması için akşam saatlerini beklemeniz gerekiyor)

Kıyıköy Kırklareli’ne bağlı küçük ve şirin bir köy. İçinden çok güzel bir nehir geçiyor. Ve bu nehir sularını Karadeniz’e döküyor.

Biz Kıyıköy’e iki defa gittik. İlkinde turla beraber doğa yürüyüşü yaparak keşfettik Kıyıköy’ün güzelliklerini. Sonra doyamayıp, ikinci kez arabamıza atlayıp soluğu orada aldık.

Kıyıköy’e Nasıl Ulaşılır?

Edirne otobanına girdikten sonra Kınalı sapağına kadar devam ediyorsunuz. Kınalı sapağından sonra Çerkezköy sapağına girip yaklaşık 10 kilometre gidince Çerkezköy’e buradan da Saray istikameti takip edilerek 20 kilometre sonra Saray’a geleceksiniz. Saray ilçesinden ise Kıyıköy tabelalarını takip etmeniz gerekiyor.

Yürüyüş Parkuru

Kıyıköy Yürüyüş parkuru, henüz ilçeye girmeden, ormanın içinde başlıyor. Yürüyüşe yeni başlayanlar veya ilk defa yapacaklar için oldukça kolay bir parkur. Özellikle bahar ayında gitmenizi tavsiye ederim. Yürüyüş boyunca çıldırmış yeşilin dışında, her yerde erik ve kiraz ağaçları bol bol var. Gördüğüm tüm ağaçların meyvelerinden mutlaka tattım diyebilirim:)

Yürüyüş orman içinde nehir kenarında sakin sakin devam ediyor. Yine oramn içinde çok güzel bir yerde yemek molası veriliyor. Ateş yakılıp sucuklar pişirilmeye başlanıyor. Nefis öğle yemeğinin ardından yürüyüşe devam edilip  köye giriliyor. Köye Bizans döneminden kalma bir şehir kapısından giriliyor ve bölgede sur kalıntılarına rastlamak mümkün.

Yol boyunca köy hayatından güzel görüntüler karşılıyor bizi.

Kıyıköy’e orman içinden başlayan yürüyüş, limana ve oradan fenere kadar devam ediyor. Sıcak havalarda, yüzmek isteyenler için çok ideal plajlar var.

Kıyıköy’de geçim daha çok balıkçılık üzerine olduğundan, limanı hareketli ve bizim için güzel karelere sahip.

Yürüyüşümüz fenerde son buluyor. Deniz ve yeşilin buluştuğu manzaraya sahip çay bahçesinde dinlenip yorgunluk çaylarımızı içtikten sonra Kıyıköy’de mağara manastırlarının örneklerinden biri olan Aya Nikola Manastırı’nı ziyaret ediyoruz. Burasının biraz bakımsız kaldığını söyleyebilirim. Burada köyün çocukları ile fotoğraf çektikten sonra bu güzel günün sonuna geliyoruz.

Bunlar da ikinci gidişimizde çektiğimiz karelerden:)

Serindere Kanyonu’nun bizim için apayrı bir yeri ve güzelliği var. Bu kanyonda günübirlik yürüyüş turu yaptıktan sonra İzmit’in bu cennet bölgesini keşfettik. Defalarca kez gelip gittik. Önce Yuvacık köylerinden bir bahçe aldık. Sonra da İstanbul’la tüm bağlarımızı koparıp, bu bölgede, doğa içinde bir yaşama başladık.  Şimdi buralar bize bir yürüme yolu kadar yakın..

Serindere, kaynağını Kartepe ve Samanlı Dağları’ndan alan iki metre genişliğe kadar dik kayaların ve sarp yamaçların olduğu bir kanyon.

Nasıl ulaşabilirsiniz?

Buraya İzmit Yalova yolunu takip ederek ulaşabilirsiniz. Kullar ilçesinden ise Serindere tabelalarını görebilirsiniz.

Bir Pazar günü Serindere yürüyüşü için tur firması bizi alıncaya dek nereye gideceğimiz konusunda en ufak bir fikrimiz yoktu. Doğa içinde bir gün geçirmek istemiştik o kadar. Yaklaşık bir buçuk saat sonra buraya ulaşıp da üstelik kanyon içinde yürüyüş yapacağımızı öğrenince inanamadık. İstanbul’a bu denli yakın bir parkura gideceğimizi tahmin bile etmemiştik.

Yürüyüş, dere içinde,  gidiş dönüş olmak üzere  5 saat civarında tutuyor. Ama tabi grupla beraber hareket edince bu zaman uzayabiliyor. İnişli çıkışlı olması ve dere içinde taşların çok kaygan olması yürüyüşü biraz zorlaştırıyor. Ama daha önceden idmanlıysanız ve denge konusunda probleminiz yoksa çok keyifli olabilir.

Ayakkabı olarak hafif bir ayakkabı giymenizi öneririm. Biz dere yürüyüşü olacağını bilmediğimiz için botlarla gittik ve su çektikçe botlarımız daha da ağırlaştı. Üstelik yedek ayakkabı da almadığımızdan, dönüş yolculuğunda ayaklarımıza naylon geçirip, botları öylece giyebildik:)

Yürüyüş boyunca bize köyden iki köpek eşlik etti.Öğlen yemeğine kadar çok zor şartlar altında bizimle yürüyüşe devam ettiler. Fakat anladık ki tek amaçları karınlarını doyurmakmış:) Yiyeceklerimizden pay kapıp karınlarını doyurduktan sonra geri dönüş yoluna geçtiler bile:)

Kanyon o kadar sessiz ve doğa o kadar kendi halinde ki,  hiç daha önce keşfedilmemiş bir yer gibi gelebilir gözünüze.  Kocaman yapraklı bitkiler ve kendi halinde yaşayan kocaman sürüngenler var burada.

Zaman zaman su diz boyunu da geçebiliyor. Su soğuk olduğu için ilk başta ürpertse de, sonrasında herkes tamamen alışıyor.

Doğa yürüyüşlerinin en güzel yanı, temiz hava ve muhteşem manzaraların yanı sıra, zor bir işi başarmış olmanın verdiği mutluluktur. Bedeninizin gücünü bir daha ispatlamış olursunuz kendinize. İşte Serindere, bu mutluluğu yaşatan ve size gücünüzü hissettiren müthiş bir parkur…

Sülüklügöl, eşsiz bir doğa manzarası eşliğinde yürümeyi sevenler için önerebileceğim en güzel yerlerden biri. Özellikle sonbahar mevsiminde. Göl çevresi romantik ve tablo gibi bir görünüme sahip.

Gölün adı Sülüklügöl olsa da, artık gölde sülük yaşamıyor. Köylüler gölde alabalık yetiştirmek isteyince, alabalıklar sülüklerin hepsini tüketmiş. Gölün içinde, fotoğraflardan da görebileceğiniz gibi uzun yıllardan kalma kavak ağaçları var. Tabii bu kavakların sadece gövdesi kalmış. Gerisi çürümüş.

Sülüklügöl’ün etrafı da meşe ve köknar ağaçlarıyla çevrili. Ayrıca etrafında masmavi bir iki küçük göl daha var.

Sülüklügöl’e Adapazarı’nın Akyazı ilçesine bağlı Dokurcun beldesinde ulaşabilirsiniz. Ama asfalt yoldan çıktıktan sonra toprak yolun çok kötü olduğunu söyleyebilirim. Biz turla beraber gittik. Yarı yolda arabamız çamura girince hepimiz inip arabayı itmek zorunda kaldık.Birçok tur arabayı toprak yola sokmayıp aşağıdan yürüyüşü başlatıyor. Göl kenarında yemek yedikten sonra aynı yoldan dönüş yapıyorlar. Fakat biz çok daha güzelini yaptık. Göle kadar arabayla gelip, sonrasında yürüyüşümüzü yaptık.

Sülüklügöl’e vardığımızda, ekmek arası sucuk ve köftelerimiz hazır oluncaya kadar biz göl çevresinde biraz yürüyüş yapıp, etrafı keşfettik. Sonbahar mevsiminde gitmiş olmamıza ben çok sevindim çünkü göl etrafında her yer alıç ağaçları ile doluydu. Çok sevdiğimden ve şehirde bulunması mümkün olmadığından gün boyu bol bol yiyip, tüm ceplerimi ve üstelik çantamı doldurup 1 hafta boyunca keyifle yedim:)

Ekmek arası sucuk keyfinden sonra kısa bir orman yürüyüşü yaptık. Düz yol olmasından dolayı çok yorucu olmadı. Çok güzel ve bakımlı ağaçlar gördük burada.

Asıl yürüyüş  turu ise, gölü yukarıdan görebilmek için  yaklaşık 2 km’lik oldukça yokuş yolu tırmanarak başladı. Yol boyunca grupla beraber hareket ettiğimiz için sık sık mola vermek durumunda kaldık.

Kimileri yarı yoldan sonra devam edemeyip orada beklemeye karar verdiler. Kimileri ise yolun başından tepenin dikliğini görünce vazgeçti.Yolda gruptan birinin ayağı burkuldu ve iniş biraz zaman aldı.

Tabii bu yokuşta yürüyüş kısmını yapmayıp göl etrafında gezinerek ve grubun inmesini bekleyerek de zaman geçirebilirdik ama yukarıdaki manzarayı merak ettiğimizden biz devam edenler arasında olduk. Oldukça fazla değdiğini de düşünüyoruz. Yukarıdan gölün görünüşü inanılmaz güzeldi. Ama ne yazık ki yukarıya çıkınca pilimizin bittiğini gördük ve maalesef o güzelim manzarayı fotoğrafa dökemedik. Yine de o görüntü hala capcanlı gözümüzün önünde.

Sayısını bilemediğim kadar çok gittik geldik bu bölgeye. Ve her gidişimizde bambaşka tatlar aldık, bambaşka güzellikler yaşadık.

İda Dağları

Asıl adı Kaz Dağları aslında. Deyişe göre, Homeros, dağlarından çıkan pınarlara bakarak “Bin Pınarlı İda” ismini vermiş buraya.

Burası, Edremit Körfezi’nin kuzeyinde Çanakkale ve Balıkesir  illeri arasında yer alan ve içinde bin bir güzellik barındıran bir dağ sırası.

Mitolojiye göre, Zeus bu dağlarda doğmuş. Tanrılar Truva Savaşı’nı bu dağlardan izlemişler. Aşk Ve güzellik kraliçesi Afrodit ise ilk kez bu dağlarda aşık olmuş.

Bu bölge aynı zamanda dünyada en yüksek oksijen oranı olan yerler arasında ikinci sırada.

Nerede Kalabilirsiniz?

Bu bölgede kalabileceğiniz oldukça fazla tesis ve otel var. Havuzlu ve denize sıfır bir otel arıyorsanız, defalarca kez gittiğimiz Altınoluk’ta Elbis Oteli kesinlikle öneririm. Oldukça temiz, yemeklerinin çok lezzetli, odaların oldukça geniş, konforlu ve tertemiz olduğu bir tesis burası. İşletmesini karı kocanın yaptığı bu tesiste oldukça sıcak karşılanacağınıza emin olabilirsiniz.

Daha basit ve doğa içinde bir yerlerde kalmak isterseniz, Küçükkuyu’da Carpadiem’i öneririm. Tesis sahipleri, tüm tesisi size emanet edecek kadar çok iyi niyetliler. Bungalovlardan oluşan bu tesis çok temiz ve havuzunda yüzmesi de çok keyifli.

Daha butik bir otel içinde Manastırhan önerebileceğim güzel yerlerden. Fiyatı biraz yüksek kalsa da, taş odalarda uyanmak çok güzel.  Yanından güzel bir dere geçiyor. Burada kalmasanız bile, mutlaka gelip bu taraftaki tesislerde çay içip etrafı gezinmenizi öneririm.

Kaz Dağları’nda Saklı Cennet, Hasanboğuldu

Efsaneye göre, Hasan isminde bir bahçıvan, o köyden bir kıza aşık olmuş. Kızın babası, Hasan’ı ancak kırk okka ( altmış kilo ) tuzu sırtında obaya çıkarabilirse yiğitliğini göstereceğini ve herkesin onu damat olarak kabul edeceğini söylemiş.Hasan, sevdiğine kavuşmak için tuz çuvalını sırtına almış ve yola düşmüş. Sütüven şelalesine vardığında, tuz sırtını yakmaya başlamış, yere düşmüş. Çıkan fırtına ile beraber Hasan günler sonra Gökbüvet’te bulunmuş. Gökbüvet’in ismi de Hasanboğuldu olmuş.

Balıkesir- Çanakkale yolu üzerinde tabelasını görebilirsiniz. Buradan girdikten sonra bir süre stabilize yoldan devam ediyorsunuz. Arabanızı girişe park ettikten sonra Hasanboğuldu’ya kadar dere kenarından yürümeniz gerekiyor. Ama şelaleyi girişte görebilirsiniz.

Buradaki tesiste mutlaka ve mutlaka güveçte alabalık yemenizi öneririm. Hayatımda yediğim en lezzetli alabalıklardan biriydi diyebilirim.

Kaz Dağları’nda İki Köy; Adatepe, Yeşilyurt

Her iki köy de Rumlardan kalma küçük ve şirin köyler. Taş işçiliğini bu iki köyde de görebilirsiniz. Havası çok temiz olduğu kadar, köyde yetiştirilen meyvelerin hepsi de çok ama çok lezzetli. Yukarılara doğru çıktığınızda dağ ve deniz manzarası sizi karşılıyor.

Yeşilyurt Köyü, Adatepe köyüne göre daha bakımlı ve turistik tesisleri daha fazla. Köy meydanındaki kahvede Adaçayı içmenizi öneririm. Ne kadar lezzetli yaptıklarını siz de göreceksiniz.

Yeşilyurt Köyü, mitolojide ‘İlk Güzellik Kraliçesi Yarışması’nın yapıldığı yer olarak da geçer.

Adatepe Köyü’nde evler daha az restore edilmiş ve evler biraz daha bakımsız kalmış. Ama işin güzel tarafı, doğallığından hiçbir şey kaybetmemiş. 1989 yılında sit alanı ilan edilmiş ve bu özelliğiyle bölgedeki koruma altına alınan ilk köy aslında. Çok eski değirmenleri dahi evlerin avlularında görebilirsiniz. Ve sokaklarda dolaşan keçileri:)

Baharın yüzünü gösterdiği bir hafta sonu uzun zamandır  gitmek isteyip gidemediğimiz yere, Düzce’ye istikametimizi çevirdik. Turizm fuarından aldığımız broşürün rehberliğinde birçok güzellik gördük.

Düzce, 1999 yılında il olmuş,  Batı Karadeniz’de kalan tek antik kent. Fakat biz doğa severler olarak, doğayı keşfetmeyi tercih ettiğimizden, Düzce merkezinde kültür gezisi yapmadık.

Göçmen Kuşların Yolu, Efteni Gölü

Efteni Gölü, yaklaşık 150 çeşit su kuşu türüne ev sahipliği yapıyor. Gölde, Kuğu, Karabatak, Flamingo, Su Tavuğu, Boz Kaz, Yeşilbaş Ördek, Sakar Meke, Sumru, Kız Kuşu, Çulluk, Balık Kartalı, Balıkçıl, Yılan Boyun, Angıt ilk göze çarpan kuş türlerini görebilirsiniz. Bunun için bir gözlem evi de yapılmış.

Efteni Gölü yakınlarında bir de Efteni Kaplıcası bulunuyor. Burada konaklama evi ve pansiyonlar mevcut.

Güzeldere’ye giderken tabelalarını görebilirsiniz. İkisi birbirine çok yakın olduğundan, iki yeri de aynı anda görebilirsiniz.

Güzeldere Şelalesi

Güzeldere^ye ulaşmak için tem otoyolundan Hendek çıkışından sonra Gölyaka tabelalarını takip etmeniz gerekiyor. Gölyaka’dan İse Güzeldere’nin tabelasını göreceksiniz.

Güzeldere’nin,  dedemin çiftliği ile aynı isimde olması ve küçüklüğümle ilgili hep güzel anılarımın orada geçmesi nedeniyle benim için bambaşka bir tadı oldu.

Güzeldere yolu üzerinde manzaraya hakim güzel çay bahçeleri var. Bu çay bahçelerinden birinde oturup, şelale sesini uzaktan dinleyerek, bol bol oksijen solumanızı tavsiye ederim.

Çay bahçelerinde oraya özgü orman balı da satılıyor. Biz  almayı istedik ama bir kaşığın bile çok ağır olduğunu, tüketmek için alışık olmak gerektiğini, aksi takdirde yataklık olabileceğimizi duyunca almaktan vazgeçtik.

Güzeldere’ye ulaşınca buranın müthiş doğasıyla karşılaştık. Kocaman yemyeşil bir yayla, karşılıyor sizi. Dayanamayıp, ayakkabılarımı çıkarıp, yayla gezintimi yalın ayak yaptım:)

Yaylada oturup çimenlerin üzerinde çay içebileceğiniz çok güzel bir çay bahçesi ve de konaklamak için Orman İşletme Müdürlüğüne ait ahşaptan odalar var. Yer temiz ve güzel.

Güzeldere Şelalesi, Türkiye’nin aynı zamanda  en yüksek şelalesi.   Dar bir vadide ve ağaçlarla  çevrili olduğu için şelaleyi tam olarak göremiyorsunuz..

Şelalenin, uzun merdivenlerle inilen bir yolu var. Yukarı çıkanları gördükçe, insanların çok tembelleştiğini, bu yollarda bile bitap düştüklerini kendi kendimize düşünsek bile,  idmanlı olmamıza ve sürekli hareket eden insanlar olmamıza rağmen yukarı çıkış bizi de yordu:)

Şayet bu civarda konaklamayıp yolunuza devam etmek isterseniz, en yakın konaklama ve de tesisi Aydınpınar Köy ’ünde bulabilirsiniz. Burada alabalık tesisinin aynı zamanda konaklama yerleri de var. Ama odalar lokanta ile o kadar iç içe ki, biz kalmayı tercih etmeyip geceyi Samandere ’de geçirmek istedik. Fakat buralarda konaklamak için yer bulmanın hiç de kolay olmadığını epeyce yol gidip, karanlıkta yer ararken anladık:(

Ürperten Güzellik, Samandere Şelalesi

Samandere Şelalesi, Düzce’nin en bilindik ve gözde mesire yerlerinden biri.  Samandere Şelalesi, Orman Bakanlığı’nca "Tabiat Anıtı" ilan edilmiş.

Sular adeta kayaları delmiş ve büyük bir hızla akıyor. Bu sebeple sarp kayalar ürpertici.   Şelale’yi izlemek için korkuluklu teras yapılmış.  Ayrıca demir merdivenlerle aşağıya kadar inilebiliyor. Girişte inişin tehlikeli olduğu yazsa da, biz  insana  heyecan ve coşku veren bu manzarayı yakından göremeden edemedik. Kendinize güveniyorsanız, şelale boyunca aşağı  doğru merdivenle vadinin en altına kadar inip, şelalenin gücünü yakından hissetmenizi tavsiye ederim.

Samandere Şelalesi’nde  konaklama için biz sadece bir yer bulabildik. Gecenin karanlığında çok zor bulduğumuz bu tesis, oranın köylüsü tarafından işletiliyor. Çok konforlu olmasa da temiz ve düzenli. Odalar ahşaptan, kazıklarla dere üzerine yapılmış odalar var. Odanızın altından suyun aktığını görmek ilginç bir deneyim:) Burada hava o kadar temiz ki, bize o gece 4 saat uyku yetti.

Sabah kahvaltısında, tesiste gördüğümüz köpeğin sadakati beni çok etkilediğinden burada da anlatmak istiyorum.

Bir çoban köpeği sabah erkenden  işletmenin kapısına geldi. Olduğu yerde hiç kıpırdamadan 5-6 dakika bekledi. İşletme sahibi   bir torba içinde ekmek arası yiyecek hazırlamış ve bir poşete koymuştu. Köpeğin ağzına koyu ve köpek hızla uzaklaştı. Öğrendik ki, bu köpek, çoban için uzaklardan gelip yiyeceğini alıp gidiyormuş. Ve bunu günde üç defa tekrarlıyormuş.

Zamanınız varsa Şelale ziyaretinden sonra, oradan sahil tarafına inip Akçakoca’yı da görebilirsiniz. Keyifli bir yolu olduğunu söyleyebilirim. Fakat burada doğanın bozulmuş, betonlaşmanın fazlalaşmış olduğunu görünce biz çok fazla zaman geçirmek istemedik.