Safranbolu da, birden fazla gittiğimiz yerlerden bir tanesi. 1994 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası listesine dahil edilmiş.

İsmini yörede yetişen safran bitkisinden almış. Bu narin çiçeği dağlarında görmeniz mümkün. Çiçeğin sadece ortasındaki sarı tohumunun alındığını düşündüğümüzde neden değerli olduğunu anlayabiliyorsunuz.

Safranbolu’da mutlaka gidilmesi gereken bir köy, Yörük Köyü

Yörük Köyü özünden hiçbir şey kaybetmemiş. Kimi evler restore edilip müze haline getirilmiş, kimisi ise içinde yiyip içebileceğiniz bir konak haline. Yine de tüm doğallığıyla karşılıyor insanı.

Köyde en eski ev 450 senelik, en yeni ev ise 90 senelik.

Yörük köyünde el açması ekmekler ve böreklerle nefis kahvaltılar sunuluyor eski konaklarda. Şayet ekmek yapmaya meraklıysanız, siz kendiniz de yapıp hemen oracıkta pişirebiliyorsunuz. Sonra da sıcak sıcak afiyetle yiyorsunuz. Köyde  yemek yiyebileceğiniz iki konak var sadece.Konaklama içinse Safranbolu’ya dönmeniz gerekiyor.

Müze haline getirilen eski evleri mutlaka ziyaret etmenizi öneririm. Hiçbir şey bozulmamış.   Köyün aynı zamanda şimdi sanat galerisi olan bir de Genel Çamaşırhane ’si var. Her şeyi eskisi gibi bırakmışlar burada.

Safranbolu’da Gezilecek Yerler

Safranbolu’ya genel bayram ve tatillerde gitmenizi kesinlikle önermem. Bir bayram bu hataya düştük ve merkezi yürünemeyecek kadar çok kalabalık olduğundan içini keyifle gezip detaylıca inceleyemedik.

Tarihi Cinci Hamamı, Güneş Saati, Cinci Hanı, Kaymakamlar Müze Evi, Demirciler- Bakırcılar- Yemeniciler Çarşıları, Saat Kulesi görülecek yerler arasında.

Meşhur Su Kemeri, İncekaya

1794 – 1798 tarihleri arasında yapıldığı biliniyor. Bu yıllarda kente büyük hizmetlerde bulunan paşanın en büyük hizmetlerinden birisi de kente su getirmesiymiş.

Buradan artık su akmıyor olsa da, yürüyüş yolu olarak ve sevenlerin evlenme teklifinde bulundukları yer olarak işlevselliğini hala koruyor:)

Mencilis Mağarası

Mencilis Mağarası, Safranbolu Merkezi’ne 8 km. kadar uzaklıkta kayalık derin bir vadinin içinde bulunuyor. Mağaranın ağzına bu vadinin bir duvarındaki yaklaşık 150 basamaklı bir merdivenden tırmanılarak ulaşılıyor.

Mağaranın uzunluğu 3-4 km. kadar. Bu mesafenin 400 metresi gezmeye uygun bir biçimde ışıklandırılmış ve yürüme parkuru yapılmış. Mağaranın içinde duvarlardan damlayan sulardan dolayı görkemli bir görünüşü var. Sıcaklık içeride oldukça düşük.

Safranbolu’ya gelince mutlaka yemelisiniz.

* Yörük Köy ’ünde gerçek köy kahvaltısı yapmalı ve ev baklavasının tadına bakmalısınız.

* Safranbolu lokumlarından bol bol yemelisiniz.

* Safranbolu’nun kendine has, susamsız simidinden tatmalısınız.

* Safranbolu-Kastamonu yolu üzerinde Çevrikköprü’deki tesislerden birinde kuyu kebabı yemelisiniz.(Kuyu kebabının hazırlanması için akşam saatlerini beklemeniz gerekiyor)

Kıyıköy Kırklareli’ne bağlı küçük ve şirin bir köy. İçinden çok güzel bir nehir geçiyor. Ve bu nehir sularını Karadeniz’e döküyor.

Biz Kıyıköy’e iki defa gittik. İlkinde turla beraber doğa yürüyüşü yaparak keşfettik Kıyıköy’ün güzelliklerini. Sonra doyamayıp, ikinci kez arabamıza atlayıp soluğu orada aldık.

Kıyıköy’e Nasıl Ulaşılır?

Edirne otobanına girdikten sonra Kınalı sapağına kadar devam ediyorsunuz. Kınalı sapağından sonra Çerkezköy sapağına girip yaklaşık 10 kilometre gidince Çerkezköy’e buradan da Saray istikameti takip edilerek 20 kilometre sonra Saray’a geleceksiniz. Saray ilçesinden ise Kıyıköy tabelalarını takip etmeniz gerekiyor.

Yürüyüş Parkuru

Kıyıköy Yürüyüş parkuru, henüz ilçeye girmeden, ormanın içinde başlıyor. Yürüyüşe yeni başlayanlar veya ilk defa yapacaklar için oldukça kolay bir parkur. Özellikle bahar ayında gitmenizi tavsiye ederim. Yürüyüş boyunca çıldırmış yeşilin dışında, her yerde erik ve kiraz ağaçları bol bol var. Gördüğüm tüm ağaçların meyvelerinden mutlaka tattım diyebilirim:)

Yürüyüş orman içinde nehir kenarında sakin sakin devam ediyor. Yine oramn içinde çok güzel bir yerde yemek molası veriliyor. Ateş yakılıp sucuklar pişirilmeye başlanıyor. Nefis öğle yemeğinin ardından yürüyüşe devam edilip  köye giriliyor. Köye Bizans döneminden kalma bir şehir kapısından giriliyor ve bölgede sur kalıntılarına rastlamak mümkün.

Yol boyunca köy hayatından güzel görüntüler karşılıyor bizi.

Kıyıköy’e orman içinden başlayan yürüyüş, limana ve oradan fenere kadar devam ediyor. Sıcak havalarda, yüzmek isteyenler için çok ideal plajlar var.

Kıyıköy’de geçim daha çok balıkçılık üzerine olduğundan, limanı hareketli ve bizim için güzel karelere sahip.

Yürüyüşümüz fenerde son buluyor. Deniz ve yeşilin buluştuğu manzaraya sahip çay bahçesinde dinlenip yorgunluk çaylarımızı içtikten sonra Kıyıköy’de mağara manastırlarının örneklerinden biri olan Aya Nikola Manastırı’nı ziyaret ediyoruz. Burasının biraz bakımsız kaldığını söyleyebilirim. Burada köyün çocukları ile fotoğraf çektikten sonra bu güzel günün sonuna geliyoruz.

Bunlar da ikinci gidişimizde çektiğimiz karelerden:)

İsmi Tatlıca Takım Şelaleleri olarak da geçen Erfelek Şelaleleri, yürüyüşü ve doğayı seven herkes için tavsiye edebileceğim Türkiye’nin en güzel yerlerinden biri. 28 tane irili ufaklı şelale var burada. 1997 yılına kadar aslında hiç keşfedilmemiş. Erfelek Barajı ile beraber yolları açılınca bu doğa harikası yer ortaya çıkmış.

Erfelek ilçesi Sinop merkezden 28 km uzaklıkta. Merkezden de yaklaşık 16 km sürüyor şelaleler. Son 5-6 km oldukça bozuk bir yoldan gidiliyor. Neredeyse saatte 10 km hızla. Ama yol boyu ceylan ve geyikleri görmeniz mümkün. Oldukça ürkek hayvanlar olduklarından, sizi gördüklerinde hemen kaçıyorlar. Bir tane yavru ceylan şaşkınlıkla bizimle yola devam ettiğinden, yolun bozuk olmasını pek umursamadık doğrusu:)

Erfelek ilçesinden geçerken bir çay bahçesinde birer çay içmeye karar verdik. Bir de yolun durumunu soracaktık. Girdiğimiz yer sanıyoruz ilçede düğün salonu olarak da kullanılıyordu. İçeride kimsecikler yoktu. Sahibi bizi aldığı masayı elindeki havluyla çabucak sildi. Yolun durumunu sorunca da yanımıza oturup bizimle çay içip sohbet etmeye başladı. Büyük şehirlerde bu denli cana yakın insanlara rastlamak zor:(

Yolda giderken kovayla böğürtlen satan köylü çocuklara rastlayabilirsiniz.Bir tanesi bizi ısrarla durdurup kovayı olduğu gibi satmaya çalıştı. Bir kovayı tüketmemizin mümkün olmadığını söyledikçe bize reçel yaparsınız gibi önerilerde bulundu. Yine de kovanın bir miktarını aldık ve hemen oracıkta tükettik. Gerçekten çok lezzetli böğürtlenleri olduğunu söyleyebilirim. Çocuğa bir miktar para ve arabamızda yiyebileceği ne varsa verdik. Bizden aldığı paranın bir miktarını bize verip, şelalelerden dönüşte ona dondurma ve çikolata alıp getirmemizi istedi. Biz elimizdeki paraya şaşkınlıkla bakarken çocuk oradan ayrılmıştı bile. Dönüşte onu nasıl bulacağımızı bile bilmiyorduk. Çaresizliği bize güvenmesine mecbur bırakmıştı galiba onu.

Şelale Yanında Bir Gecelik Konaklama

Şelalelere giderken oranın çok ıssız olacağını düşünmüştük. Ama gidince gördük ki, burası müthiş bir kamp yeriydi ve orada kamp yapan birçok kişi vardı. İşletmesini çok yardımsever bir ailenin yaptığı küçük bir tesis de vardı burada. Çok bozuk ve uzun bir yoldan geldiğimiz, saat geç olduğundan akşam vakti dönmek istemediğimiz ve parkuru gündüz gözüyle görebilmek için geceyi orada geçirmeye karar verdik. Geceliği 5 TL’ye çok güzel bir ağacın gölgesinde çadırımız kurduk. Tek üzüldüğümüz nokta, gelen kişilerin buralara bilinçsizce çöp atmasıydı. Her taraf çöp kutularıyla doluydu ama yerlerde yine de torbasız, açık olarak atılmış çöpler vardı.

Tesisi işleten aile bize oldukça yardımcı oldu. Yediğimiz yemeklerden dahi ücret almayı düşünmeyecek kadar naif insanlardı. İlçeye alışverişe gittiklerinde bize bir şeye  ihtiyacımız olup olmadığını sordular. Meyve siparişi verdik. Gün batımından sonra ızgarada yaptıkları nefis köfteleri yedikten sonra, şelale yanında bir masada kitaplarımızı okuduk, buz gibi soğutulmuş karpuzumuzu döke saça yedik:) ve doğanın sessizliğinde huzur bulduk.

Şelale Yürüyüş Parkuru

Sabah saat 6:30 civarında uyanıp şelale yürüyüşümüze başladık. Burası doğada şaşırmayı sevenler için inanılmaz sürprizler veriyor insana. Şelaleler 2 km’lik bir kaya üzerinde ve yürüyüş parkuru bu kaya üzerinden devam ediyor. Tırmandıkça başka başka güzellikteki şelaleler çıkıyor karşınıza.

Parkurun yarısına kadar patika bir yol da hemen yanında. Ama oradan yürürseniz, aşağıdaki hiçbir güzelliği göremiyorsunuz. Düz bir orman yürüyüş oluyor o zaman. Parkurun 1. km’sinden sonra artık hiçbir dönüş şansınız kalmıyor. Sonuna kadar gidip, oradan patikaya çıkabiliyorsunuz  ancak. Sonuna kadar gitmeyi herkese şiddetle tavsiye ederim.

Parkur boyunca her bir şelaleyi geçtikten sonra yolun bittiğini düşünüyorsunuz. Ve adeta bir bulmaca çözer gibi yolun devamını bulmaya çalışıyorsunuz. İşin en keyifli kısmı da bu.

Zaman zaman parkurun devamını bulmanın zor olduğu yerlerde işaretler koymuşlar. Bazı yerlere de asılıp geçebileceğiniz ipler..Hatta bazen de tahta bir merdiven…

Yürüyüşe sağlam bir ayakkabı ile çıkmakta yarar var. Parkur boyunca kopmuş terlik ve ayakkabılara rastlayabilirsiniz. Maalesef yolda yırtıldığında kimse alıp götürmemiş. Öylece doğanın ortasına bırakıvermiş.

Parkurun bitiminde bütün şelaleleri besleyen suyun kaynağını görebilirsiniz. Çay içebileceğiniz ve yorgunluğunuzu atabileceğiniz küçük bir düzenek kurmuşlar. Bardaklar, çaylar hepsi orada duruyor. Ama başında kimsecikler yok. Oraya ayrıca kasa kasa satmak için meyve konulmuş. Bahçe eriği, üzüm, böğürtlen, kurutulmuş meyveler.. Üzerinde de fiyatı var. Oraya ulaşacak insanın, başında kimselerin olmadığı bu yerde, ödeme yapmadan oradan tek bir parça yiyecek alıp yiyeceğini düşünmemişler bile.  Güvenip koymuşlar ürünlerini. Bu konuda haklılar da. Para koyup gidenler var. Altına da notunu düşmüşler, ‘tartamadık ama yaklaşık bir kilo civarında erik aldık, ücretini de buraya koyuyoruz’.

Yürüyüş sonrası buz gibi şelale suyunda serinledikten sonra, dönüş yolculuğumuzda, bize para verip sipariş veren çocuğun istediklerini maalesef bulamadığımızdan ona parasını vermek istedik. Ama tam olarak nerede durduğumuzu hatırlayamadık. Etrafımıza baka baka yola devam ederken çocuğu yolun kenarında bizi bekliyor bulduk. Sabah saat 9:15’te oradan geçerken, çocuk kim bilir bizi saat kaçtan beri bekliyordu. Ümitle beklediği bizi eli boş görünce biraz üzüldü ve parasını alıp hızla uzaklaştı oradan. Bu olay da Erfelek gezimizin hüzünlü kısmı oldu:(