İstanbul Podgorica arası uçak yolculuğu 1 saat 25 dakika sürüyor.Havaalanının sakinliğinden ülkenin de oldukça sakin olduğu hemen anlaşılıyor.

Havaalanı şehir merkezine 10 km uzaklıkta ve toplu ulaşım aracı bulunmuyor. Şehir merkezine ulaşmak için taksiyle gitmek tek seçenek.Bunun da bedeli 15 Euro.Karadağ küçük bir ülke olduğu için ve otobüs saatlerini  her zaman uyduramayacağımız için biz araba kiralamalayı tercih ettik.Günlük 50 Eurodan, havaalanından üç günlük arabamızı kiraladık.Bu fiyata full kasko dahildi. Ayrıca ilk defa depozitosuz araba kiralamış olduk.

Karadağ Hakkında Genel Bilgiler

*Ülkenin kendine ait bir para birimi yok. Euro, her yerde geçerli olan para.

*Damak zevkinize uygun yemekleri her yerde bulmak mümkün.Özellikle pizzaları oldukça lezzetli. Cevabi denilen ekmek arası köfte ise tüm ülkede çok yaygın. Fiyatlar bizimkinden  daha uygun.Özellikle iç taraflara gittikçe daha da ucuzluyor.Kahvaltıda ise en iyi seçeneğiniz maalesef onların da aynı isimle söyledikleri kocaman parça bir börek olabilir.
Yemek porsiyonlarının oldukça büyük olduğunu belirtmeliyim.Ne isterseniz isteyin, her şey kocaman porsiyonlarda geliyor.

*Ülkenin her yerinde ve her kafede çay bulmanız mümkün. Onlarda da çay aynı şekilde söyleniyor. Çay istediğinizi belirtirseniz, kocaman fincanlarda, kocaman bir dilim limon ve bal  ile hemen getiriveriyorlar.

*Ülkenin her yerinde ev olan fakat pansiyon olarak işletilen,adına zimmer dedikleri oldukça temiz pansiyonlar var. İki kişi  30 euro civarında kalabilirsiniz.

*Ülkede İngilizce bilen birilerini bulmak oldukça nadir bir durum.En turistik yerdeki çalışanlar bile İngilizce bilmiyor. Ayrıca tabela ve menulerde İngilizce açıklama yok.Fakat turizme çok önem verdiklerinden herkes çok güleryüzlü ve yardımsever. Restoran ve kafelerde sipariş verir vermez fişi kesip hemen masaya bırakıyorlar.Bu sebeple bilinçli veya bilinçsiz yanlışlık yapma ihtimali kesinlikle yok.

*Trafik Avrupa’daki kadar düzenli değil. Trafiğin Türkiye’deki düzene yakın bir şekilde aktığını söyleyebilirim.Yollar genellikle dağ yolları ve çok dar olduğundan 90′ın üzerine çıkmak pek mümkün olmuyor. Park yeri her yerde mevcut.Fakat ücretsiz yer bulmak pek mümkün olmuyor.Saatlik  park ücreti ise  80-90  cent civarında.

*Gördüğünüz tüm sahillerde şezlonglu,duşlu ve kabinli plajlar bulmanız mümkün. Üstelik bunların büyük bir kısmı ücretsiz.

Budva’da iki gün için hostelden yerimizi ayırdığımızdan hiç oyalanmadan Budva’ya doğru yola çıktık. Podgorica’dan Budva’ya iki yol seçeneği var. Biz sahilde göreceğimiz yerler olduğundan Petrovaç üzerinden gitmeyi tercih ettik. Podgrica-Budva arası yaklaşık 1.5 saat sürüyor. Ara duraklarla bizim için bu süre 2.5 saati buldu.İlk durağımız sahil şeridinde küçük bir yerleşim yeri olan Petrovaç oldu.Güzel bir plajı olmasına rağmen çok kalabalık olduğundan sahilde kısa bir yürüyüş yaptıktan sonra oradan ayrıldık.

Daha sonra Budva’ya 15 km kala Sveti Stephan adasını ziyaret ettik. Ada, Sophien Loren’in tatilini her sene burada yapması ile ünlenmiş.Ülkenin en turistik yerlerinden biri olan ada, Singapurlular tarafından satın alındığından ve restorasyon işlemleri devam ettiğinden adanın  içine girilemiyor.  Fakat yüzmek için sahili diğer yerlere göre çok sakin ve suyu çok güzel. Burada kısa bir deniz molası verdikten sonra Budva merkezine doğru yola çıktık.

Budva:

Budva özellikle Rus turistlerin akınına uğramış, oldukça güzel kızların bir arada bulunduğu, tanıtımı çok iyi yapılan oldukça turistik bir şehir.
Budva aynı zamanda uzun ve çok keyifli bir plaja sahip. Sahilin paralelindeki sokak ise her türlü yemeği bulabileceğiniz, yüzden fazla dükkanın bulunduğu,her an bir aktivitenin görüldüğü, gezmekten hiç sıkılmayacağınız bir sokak.Sokağın bitiminde ise Unesco kültür mirasına alınmış eski şehir yer alıyor. Eski şehrin çıkış kapılarından sonra plaj yine devam ediyor. Plaj boyunca ilginç kayalıklardan yürüyüş yolları var. Bazen kayalıklar arasında açılmış deliklerden diğer tarafa geçişler sağlanıyor.Oldukça ilginç olan bu sahilde yüzmesi de bir o kadar keyifli.

Hostelimize yerleşip biraz dinledikten sonra ilk işimiz yemek için yer aramak oldu. Kaldığımız hostelde, bize sahildeki restoranların pahalı ve lezzetsiz olduğu bu nedenle iç taraflarda yemek yememizin daha iyi olacağını söylediler. Biz de önerdikleri ilk yerde yemek molası verdik. Fakat oldukça kötü iki spagetti tabağına 15 Euro ödeyince ve sahilde çok daha lezzetli ve ucuz yemekleri bulunca bu bilginin tamamen yanlış olduğunu öğrenmiş olduk.Sahil yolundan devam edip eski şehrin içine girdik.

Stari Grad olarak da anılan eski şehirde, İtalyan havası hakim.Tüm binalar ve sokaklar taştan yapılmış. Kale kapısının girişinde küçük bir avlu bulunuyor. Avludaki saat kulesinin altında  eskiden insanlar tokat yoluyla cezalandırılırmış.Şehrin en önemli meydanı ise, en yüksek tepesi olan çan kulesinin önü.

Eski şehri gezdikten sonra ilginç kaya oluşumlarının arsından geçerek kendimizi Adriyatik denizinin serin sularına bıraktık. 35 derece altında gün boyu gezimizin yorgunluğuna deniz çok iyi geldi.

Akşam saatlerini ise Budva’nın cıvıl cıvıl sokaklarında yemek yemek ve gezmekle geçirdik.

Ertesi gün, erkenden kalkıp sahilde börek ve çayla kahvaltı yaptıktan sonra Kotor yolu üzerinden Loucen Milli Parkına doğru yola çıktık. Milli Park,aynı zamanda ülkenin en yüksek tepesine sahip. Oldukça virajlı ve çoğu zaman tek arabanın bile geçemeyeceği yolları biraz zorlu.Biz Kotor tarafından geldiğimiz için milli park girişi için kişi başı 2 Euro ödedik.Fakat diğer seçenek olan Çetince yolundan gelince ücret alınmıyor.Üstelik o yol çok daha kolay.

Milli parkın girişinde, sağ tarafta peynir ve bal üretimi yapan küçük çiftlikler var. Burada küçük bir yemek molası vermek mümkün. Oturmak için piknik masaları var. Peynir ve balları oldukça lezzetli.Orada yemek isterseniz yanınıza bıçak almanızda yarar var. Kocaman  parça peyniri elinizle koparmanız pek mümkün değil.Milli parkın içinden 10 km devam ettiğinizde ise 1840 metre yüksekliğinde, Montenegro, Arnavutluk ve Dubrovnik’i ayaklarınızın altında görebileceğiniz en yüksek tepeye ulaşıyorsunuz. Bu tepeye çıkmak için sadece arabayla ulaşmak yetmiyor. Kayanın içinden açılan 400 basamaklı bir tünelden yukarı doğru çıkınca zirveye ulaşmış oluyorsunuz. Zirvede tek parçadan oluşan, 24 ton ağırlığındaoldukça büyük bir heykel ve altından kaplama tavanlar var.

Milli parktan sonra yolumuza Çetince’den devam ettik. Orman yollarında  küçük ama sevimli tesislerde zaman zaman içecek molası vererek yaklaışık 1.5 saat içinde Çetince’ye varmış olduk.Çetince, sevimli sokaklarının olduğu çok sakin ve düzenli bir şehir. Daha önceleri Karadağ başkenti iken daha sonra başkentliği Podgrica’ya vermiş. Çetince’de çok lezzetli bir pizza  yedikten sonra Budva’ya doğru yola çıktık.Çetince ile Budva arasında üzeri nilüferlerle kaplı Rijeka Crnovejika’da kısa bir nehir molası verdik.

Daha sonra Budva yolu üzerinde meşhur Jazz plajının (Madonna ve Rolling Stones gibi ünlülerin çok sayıda izleyici topladıkları meşhur plaj) pırıl pırıl ve serin denizinde yüzme molası ile günün yorgunluğunu attık. Akşamı ise Budva’nın cıvıl cıvıl sokaklarında geçirdik.

Ertesi gün ise Boka körfezini dolaşmak üzere yola çıktık. İlk durağımız Unesco Dünya Kültür mirasında yer alan Kotor şehri oldu.

Kotor:

Kotor, Dubrovnik’in minyatürü gibi. Aradaki fark ise, dimdik inen dağların tam dibinde kurulmuş olması.Bu sebepe şehrin bambaşka bir görüntüsü var.Eski şehirde, diğer taraflara göre biraz daha pahalı olsa da çok lezzetli pizzaların olduğu keyifli cafeler var. Surlarla sarılı şehrin giriş kapısında ise "Başkalarına ait olanı istemeyiz ama bizim olanı da vermeyiz" anlamında bir cümle yazıyor.Sağdan devam ettiğinizde zenginlerin malikanelerini görebilirsiniz.Bu evlerin diğerlerinden tek farkı, kapılarının biraz daha süslü olması.İçinde hala yaşayan insanlar var. Yukarılara doğru çıktıkça evlerin görkemi azalıyor.En tepede ise Steve Ivan kalesi bulunuyor. Giriş, kişibaşı 2 Euro. Biz çok sıcak olduğu için ve enerjimiz burada bitirmek istemediğimiz için en tepeye kadar çıkmadık.Surların dibinde organik ürünlerin satıldığı pazarda dolaşıp meyvelerden tatmayı tercih ettik. İlginç olan, her yerde asmaların çok fazlaca olması, fakat üzüm fiyatının 8 TL civarında olmasıydı.

Kotor’dan sonra diğer durağımız Perast oldu. Burada iki tane ada var. Söylentiye göre, adalardan biri doğal yolla, diğeri ise insan eliyle yapılmış. İçi taş dolu iki gemi batırılarak temeli kurulmuş. Perast’tan adalara turlar yapan tekneler var.Buranın denizi ise bambaşka güzel.

Perast sonrasında yine çok sevimli, yapılarıyla bir o kadar tarih kokan Herseg Novi’ye geçtik.Burada, Türklerle savaş sonunda ismini alan Kanlı kueyi görebilirsiniz.Ayrıca osmanlı yapımı bir de Saat kulesi var. Taş meydanlarda kocaman ağaçların gölgesi oldukça serinletici idi.

Herseg Novi’den doldukça kalkan ve bedeli 4 Euro olan arabalı vapur ile Tivat’a geçtik.Buradan da Budva’ya devam ettik. Budva’da yine yorgunluğumuzu alan deniz molasından sonra kendimize kalacak yer aramaya koyulduk.Güneşin etkisiyle midem bulanıp fenalaşmaya başlayınca çok da aramadan, Budva’nın üst kısımlarında rastgele apartmanı yazan bir yerde durup yer sorduk.iyi ki de sormuşuz. İki kişi 30 Euro’ya kaldığımız bu yerde çok iyi ve sıcakkanlı insanlarla tanıştık. Hasta olduğumu görünce pansiyonun sahibi bayan bana hemen iyi gelecek yiyecekleri getirdi. Sonrasında onalrın verdiği ilaçlar sayesinde ayakta kalabildim ve ertesi gün kendimi yolculuk için daha iyi hissedebildim.Akşamımızı çok sevdiğimiz bu insanlarla sohbet ederek, gülerek ve eğlenerek geçirdik. İçecekler, meyveler, pastalar, her türlü ikramda bulundular fakat bunun için ne kadar ısrar etsek de hiçbir ücret almadılar. Kendimizi evimizde gibi hissettiğimizi ve çok güzel vakit geçirdiğimizi belirtmeliyim.Karadağ’a gidecekseniz, her yere yakın olan Budva’da kalmanızı öneririm.Ve Budva’da kalacaksınız kesinlikle bu pansiyonu öneririm.

Adres: Markovic Borislav Loleribara Becici Montenegro

Suriye’ye vizeler kalktıktan sonra fırsatı değerlendirip Halep turu yapmaya karar verdik. Gaziantep’te çok fazla tur seçeneği olduğunu duyduğumuzdan, geçiş noktamız olarak Gaziantep’i belirledik. Böylece bir tur firması ile daha rahat dolaşabilirdik. Internetten araştırdığımızda çok sayıda tur firması bulduk.Fakat Antep’teki  uzun arayışlarımız sonucunda o tarihlerde tur organizasyonu olmadığını öğrendik. Bu sebepten Antakya’dan Suriye’ye giriş yapmaya karar verdik.

Antakya’dan Halep’e, ulaşım, rehberlik ve öğle yemeği dahil 55 dolara günübirlik turlar düzenleyen firmalar var.  Biz birkaç gün kalmayı ve Lazikiye ilini de görmeyi istediğimiz için kendi imkanlarımızla gitmeyi tercih ettik.

Suriye’ye,  kendi arabamızla geçmeyi düşündük. Fakat triptik almak gerektiğinden ve bedeli 75 TL civarında olduğundan vazgeçtik.  Suriye’ye girer girmez de  ne denli doğru karar verdiğimizi gördük. Ülkede trafik kuralı ve daha da önemlisi hız sınırı yok. Şehir merkezlerinde birkaç yer dışında trafik ışığı bulunmuyor. Yayalar, başka seçenekleri olmadığından arabaların önüne atlayarak karşıya geçebiliyor. Yollarda şerit kavramı yok. Arabalar iç içe ve karmakarışık hareket ediyor.

Antakya Eski otogardan Halep’e dolmuş mantığıyla kalkan taksiler var. Dört kişi tamamlanınca kalkıyor. İlk durağa gidip fiyat sorduğumuzda, taksicilerden biri takside iki kişi gitmemiz durumunda toplam 100 TL ödeyeceğimizi, iki kişiyi daha bekleyip dolunca kalkması durumunda kişi başı 35 TL ödeyeceğimizi söyledi. Bu gibi durumlarda turiste özel fiyatlandırma stratejileri(!) ile sık sık karşılaştığımız için çok aceleci davranmayaya karar verdik. Ertesi gün durağa gittiğimizde ise bir başka Arap taksici, taksinin dolmasını bile beklemeden bizi kişi başı 17 TL’ye Halep’in merkezine kadar bıraktı. Bu fiyata üstelik yolda alacağınız bir içecek de dahil.

Suriye’ye Reyhanlı sınır kapısından giriş yaptık. Antakya-Reyhanlı arası yaklaşık yarım saat sürüyor. Sınırda uzun kuyruklar yok. Ama tampon bölge oldukça uzun. Bu da Suriye’ye giriş süresini uzatıyor.

Tampon bölgede bir de freeshop var. Fiyatların oldukça uygun olduğunu belirtmeliyim. Taksi şöforü, buradan sigara alacağından 15 dakikalık bir mola süremiz oldu. Şoför az Türkçe ile, sigara kullanmadığımızı öğrenince Suriye’ye götürmek için bizim adımıza da birer karton sigara aldı.Diğer sigaraları ise, acil yardım kutusu olarak arabanın bir yanında duran ve bizi başta sağlık için konmuş bir kutu olduğu için sevindiren:) kutunun içine yerleştirdi. Yine de gümrükten rüşvet ödemeden geçemedi. Suriye memurları, arabayı araştırmadan aşikar bir şekilde paraları alarak arabaların geçmesine izin veriyorlar.

Suriye sınırından geçer geçmez binalar değişiverdi. Her yer krem renginden yapılmış güzel taş evlerle dolu. Türkiye’deki gibi renk cümbüşü yok. Fakat yol kenarları oldukça kirli. Arabalardan her an bir şeyler atılıyor. Bu sebepten yol kenarları poşetlerle dolu.

Suriye parasının değeri TL’ye göre çok düşük. 1000 Suri yaklaşık 36 TL ediyor. Ülkede alım gücü düşük olduğundan halka yönelik her şey çok uygun fiyatta. Fakat turistler için aynı durum geçerli değil. Normal fiyatın birkaç misli kadar fiyat çıkarılıyor.

Suriye’de en ucuz şey taksi. Şehrin bir ucundan diğer ucuna (yaklaşık 15 km) en fazla 5 TL yazıyor. Fakat binmeden önce ne kadar tutacağını sormakta ve taksimetreyi açtırmakta yarar var. Çünkü birçok taksici, ya fazladan dolaştırıyor ya da taksimetreyi açmayıp yüksek fiyat çıkarıyor.

Biz Halep’te çok sayıda Türkçe konuşan insan olduğunu duymuştuk. Fakat Kapalıçarşı dışında Türkçe ve İngilizce konuşan pek kimseyi bulamadık. Zaman zaman Kürtçe bilen birkaç kişiyi bulmak işimizi biraz da olsa kolaylaştırdı.

İlginç olan, tüm boyacı çocukarın birkaç kelime Türkçe konuşabilmeleri. Nedeni, gelen Türklere zaman zaman rehberlik yapmalarıymış. Yolda bir çocuk “ abla, sizin ülkenizde öküzleri ne yapıyorlar, eve mi kapatıyorlar” diye sorunca şaşırıp kaldım. Anlamadığımı söyleyince cümlesini açıkladı. “Yani anne babası olmayanlar…” Bu açıklamadan sonra öküz yerine öksüz demek istediğini anladım:)

Halep’te Konaklama

Halep’te konaklamak için çok sayıda iyi otel var. Fakat fiyatlaırn çok uygun olmadığını belirtmeliyim. Biz, merkezi bir yer olan Baron caddesindeki otellerden birinde kaldık. Bu cadde üzerinde birden fazla otel var. Bunlardan biri de, Atatürk’ün de kaldığı tarihi bir otel ve aynı zamanda bu caddeye adını vermiş olan Baron oteli. Otel, tarihi eser olarak ziyaret edilebilir fakat konaklama için eskiyi fazla koruduklarından, bizim içimize pek sinmedi. Ayrıca bir gecelik kahvaltı hariç 80 dolarlık fiyat bize bu otel için pek uygun gelmedi. Tam karşısında, çok temiz ve daha modern bir otele gecelik 100 dolar vermeyi tercih ettik. Otelde gün boyu canlı olarak çalınan piyano, bizim en çok hoşumuza giden şey oldu.

Halep’te Gezilecek Yerler

Halep’te ilk gece Halep’li iki üniversite öğrencisinin rehberliğinde El-Jdeide bölgesini dolaştık. Bu bölge, Hristiyanların yaşadığı bir bölge. Halep’te gece hayatını yaşamak veya nezih bir yerlerde oturup bir şeyler içmek isterseniz burası önerebileceğim bir bölge. Taş sokaklarda dolaşmak çok keyifli, bir o kadar da güvenliydi. Taş yapılardan oluşmuş ilginç cafelerde nargile içmenizi mutlaka öneririm.

Halep’te görülmesi gereken diğer yerler ise Halep Kalesi ve hemen yanındaki Kapalıçarşı.

Halep Kalesi, dünyanın en eski ve en büyük kalesi olarak biliniyor. Kale etrafında daha önceleri su varmış ve bu su kalenin geçilmezliğini sağlıyormuş. Fakat şu anda küresel ısınma nedeniyle bir damla su bile kalmamış.Kalenin en üstünde Halep şehrini boydan boya görebileceğiniz, serin serin otorup çayınızı yudumlayabileceğiniz bir de cafe var.

Kapalıçarşı etten kumaşa, baharattan sabuna kadar her şeyin satıldığı,10 km uzunluğunda labirent şeklinde eski bir çarşı. Bizim kapalıçarşımız kadar bakımlı ve renkli değil. Türkiye’den alışveriş için çok sayıda insan geldiğinden genelde esnafın tümü birkaç kelime de olsa Türkçe biliyor. Fakat fiyatları yabancılara çok da uygun vermiyorlar. Orada bulunan her şey Türkiye’de de olduğundan benim tek ilgimi çeken sabunları oldu. Her çeşitten doğal sabun var. Alışveriş yapacağınız zaman mutlaka pazarlık yapmanız gerekiyor. Hatta almayacağınızı söyleyip oradan ayrıldığınızda sizi durdurup istediğiniz fiyatı kabul ediyorlar.

Halep’den Lazikiye’ye

Halep otogarından Lazikiye’ye otobüs kaldıran tek firma var. Otogar kadar otobüsler de oldukça bakımsız ve eski. İngilizce bilmemeleri bizim için sıkıntı yarattı. Bilet satın aldığımız kişi pasaportlarımızı aldı ve bizi otobüsün olduğu yere götürdü. Pasaportlar konusunda bir türlü anlaşamadık. Ortada yüksek sesle İngilizce bilen biri olup olmadığını sorduk. Çok az konuşan biri sonunda bize yardımcı olmaya karar verdi ve pasaportlarımızın polis kontrolünden sonra bize verileceğini söyledi. Yine de pasaportları alıncaya kadar rahat bir nefes alamadık. 210 km.lik yol 3.5 saat sürdü. Otobüs oldukça konforsuz, havasız ve sıcak olduğundan bizim için çok yorucu bir yolculuk oldu. Yolculukta tanıştığımız genç bir Suriyeli bize Lazikiye’de rehberlik yaptı.

Lazikiye, Suriye’nin Akdeniz’e sahili olan tek şehri. Doğal güzelliği dışında görülecek pek bir yeri yok. Sahiller çok bakımsız. Bu şehirde çok da keyifli zaman geçirmediğimizi belirtmeliyim. Çok kötü, leş gibi kokan oteller bile, turist olduğunuzu görünce gecelik 50 dolar fiyat belirliyorlar. Bu ülkenin turisti bol para olarak gördüklerini ve sürekli para kopartmaya çalıştıklarını belirtmeliyim. Lazikiye’de yemek yediğimiz lokanta da aynı sorun ile karşılaştık. En iyi restoranda çok lezzetsiz bir yemek yedik. Hesap geldiğinde ise, istemediğimiz bir sürü yiyeceğin hesaba eklenmiş olduğunu gördük. Bu sebeple dikkatli olmakta yarar var.Biz tüm bu sebeplerden dolayı ertesi gün geçmeyi düşündüğümüz sınırdan akşam saatlerinde geçmeye karar verdik. Şans eseri bulduğumuz Antakya’lı Hikmet Bahçeci adından bir taksici ile oldukça keyifli bir yolculukla ülkeye geri döndük. Suriye’ye giriş çıkış için, yolda ünlü Suriye kahvesi mırra ikramında bulunan, çok babacan, iyi niyetli, aynı zamanda çok iyi rehber  Hikmet Amca’yı tercih etmenizi kesinlikle öneririm. Antakya’daki durağı tam otogarın karşısında yer alıyor. 0532 504 09 62 numaralı telefondan Hikmet Amca’ya ulaşabilirsiniz.

Hırvatistan, araba kiralayıp gezebileceğiniz en güzel ülkelerden biri.  Mükemmel bir doğası olan bu ülkeyi boydan boya gezebileceğiniz en ideal yöntem, bir araba kiralayıp doğayı sindire sindire gezmek olabilir.

Türkiye’den Hırvatistan’a tur düzenleyen birçok firma var. Fakat bu turların büyük çoğunluğu Dubrovnik ile sınırlı. Bu turlarla 3-4 günlüğüne Dubrovnik’e gidip, oradan ekstra günlük turlar satın almanız gerekiyor. Oysa araba kiralamada tüm ülkeyi boydan boya gezip tur fiyatından daha ucuza getirmeniz ve daha keyifli bir tatil yapmanız oldukça mümkün.

Biz turumuza Zagrep’ten başladık. Şehir içine kadar eşyalarla gidip, oradan otelimizin yerini aramak bize zor geldiğinden arabamızı havaalanından çok küçük bir ofisten kiraladık.  Hem ücretin daha uygun olması, hem de işlemlerin daha az detay içermesi nedeniyle, arabayı küçük bir ofise sahip olan Carlos’tan kiraladık. Ve çok da memnun kaldık.

Zagrep, Hırvatistan’ın başkenti. Aynı zamanda çok eski bir yerleşim yeri. Ülkenin en kalabalık şehri sayılsa da, bizim şehirlerin kalabalığını düşününce oldukça sakin bir şehir. Şehrin her tarafı yeşil alanlarla dolu ve hiçbir yerde çok sayıda araba bulunmuyor.

Hırvatistan Hakkında Genel Bilgiler

• Hırvatistan para birimi, Kuna. Değeri TL’nin yarısı kadar.
• Yemek, konaklama vs ile ilgili fiyatlar Türkiye ile neredeyse aynı. Sadece tursitik geziler ve milli parklara giriş biraz daha pahalı.
• Damak zevkleri bize yakın olduğundan, yemek konusunda diğer Avrupa ülkerine göre problem yaşama ihtimaliniz biraz daha düşük.
• Ülkenin her yerinde ve her kafede çay bulmanız mümkün. Onlarda da çay aynı şekilde söyleniyor. Çay istediğinizi belirtirseniz, kocaman fincanlarda, kocaman bir dilim limon ve bal  bildiğimiz çayı hemen getiriveriyorlar.
• Ülkenin her yerinde ev olan fakat pansiyon olarak işletilen,adına zimmer dedikleri oldukça temiz pansiyonlar var. Kişibaşı 25 Euro civarında fiyatla doğa üstü yerlerde kalmanız mümkün. Çoğunlukla zimmer sahipleri gelip sizi buluyorlar. Fakat kalma konusunda asla ısrarcı değiller. Aksinde, çok kibar bir şekilde yaklaşıp kalacak yer teklifinde bulunuyor ve çok ukısa bilgi verdikten sonra hemen uzaklaşıyorlar.
• İtalya’ya yakın olması olması nedeniyle, yine ülkenin her yerinde İtalyan mutfağı ile karşılaşmanız mümkün.
• Ülkede herkes İngilizce biliyor. Ve herkes yardıma her an hazır. Oldukça misafirperver olduklarını söyleyebilirim.
• Park yeri her yerde mevcut ve çoğu yerde şehir merkezinde dahi park ücreti alınmıyor.

Plitvice

İkinci günümüzü Plitvice Milli parkına ayırdık. Girş ücreti 30 TL civarında.

Milli park, irili ufaklı 12 göl ve göle dökülen sayısız şelaleden oluşuyor.

Plitvice Milli parkı ile ilgili detayları  “Hırvatistan Gezimizden, Plitvice Milli Parkı” yazımdan öğrenebilirsiniz.

Split

Üçüncü günümüzü Hırvatistan’ın pek bilinmeyen ama kesinlikle görülmeye değer şehri, Split’te geçirdik.  Split’ ulaşıncaya kadar da Dalmaçya kıyılarında gördüğümüz tüm güzel yerlerde ya meyve ya da limonlu-ballı çay molası verdik.

Split, Roma İmparatorluğundan kalma eski ama bir o kadar da modern bir şehir. İtalya’ya denizden en yakın bölgelerden biri olduğu için daha çok İtalyan turistlerin geldiği bir yer.

Split’in en güzel yanı, tüm binaların ve sokakların süprizlerle dolu olması. Daracık bir kapıdan çıktıüınızda, dar bir sokağa çıkacağınızı düşünürken kocaman bir meydana çıkıveriyorsunuz. Ya da bir meydandan küçük bir sokağa giriş olduğunu düşünerek içeri girdiğinizde kendinizi yüksek seste şarkılar söylenen bir handa buluveriyorsunuz.

Sahilinin göz alıcı bembeyaz taşlarla süslendiği, her tarafı tarih kokan, sürekli şaşıracağınız bu şehire mutlaka uğramanızı öneririm.

Dubrovnik

Split’ten sonra iki günümüzü Dubrovnik ve Adriyatik denizindeki adalara ayırdık. Du brovnik, tarihi ve eski şehri ile insanı büyüleyen en güzel şehirlerden biri.

Durovnik ile ilgili detayları  “Dalmaçya’da Tarihi Bir Şehir, Dubrovnik” yazımdan öğrenebilirsiniz.

Dubrovnik’te ilk gün kültür gezisinden sonra, ikinci gün Adriyatik denizine açılıp meşhur adaları ziyaret edebilirsiniz. Limandan kalkan ve günübirlik üç adaya giden turlar var. Yalnız bu turlar için pazarlık şansınız olmadığını belirtmeliyim. Üstelik Türkiye’deki gibi her yerde farklı fiyat uygulaması yok. Hangisiyle giderseniz gidin, hepsinde fiyat aynı ve yaklaşık kişibaşı 50 TL. Bu fiyata rağmen, turlar Türkiye’deki kadar kaliteli değil. Sınırsız içecek hizmeti var ancak içecekler içilemeyecek kadar kötü. Sunulan içecekler arasında en ilginci ise, zeytinyağı!

Bizim ada turu yaptığımız gün deniz oldukça dalgalı olduğundan, özellikle dönüşte çok fazla ıstırap çektik. Üstelik tekne de küçücük olunca, denizn tüm soğukluğunu üzerimizde hissettik:) Yine de yediğimiz balığın hala tadı damağımda.

BOSNA HERSEK

Dubrovnik’ten sonra tekrar aynı yoldan Zagrep’e dönmek yerine Bosna Hersek’e girip oradan Zagrep’e girmeyi tercih ettik.

İlk günümüzü Mostar’da geçirdik. Mostar şehri ve yakınlarındaki gezilecek yerler hakkında detayları “Savaşın Ardından Kalanlar, Mostar” yazımdan öğrenebilirsiniz.

Bosna Hersek Hakkında Genel Bilgiler

• Para birimleri Mark, neredeyse TL değerinde. Fakat ülkede Kuna, Euro, Mark olmak üzere üç para biriminden de alışveriş yapmanız mümkün. Tuvalet görevlisinde dahi üç para birimine de rastlayabilirsiniz.
• Ülkeye girer girmez sayısız mezarlıklardan ve kurşunlarla dolu binalardan, savaşın ne denli acı olduğunu görebilirsiniz.
• İnsanları çok ürkek ve utangaç. Yaşanan acılardan olsa gerek, pansiyonlara girişlerde, kendilerine göre kurdukları güvenlik bölgelerinden geçmeniz gerekiyor.Çoğu İngilizce bilmediğinden, iletişimi el ve kol hareketleriyle yapmanız gerekiyor.
• Ülkede yaşanmış savaş nedeniyle orta yaş grubu yok. Gençler ve yaşlılar var.  Ve sanılanın aksine Boşnak kızlar Hırvat kızlardan çok daha güzel.
• Yemek kültürü bizimkine çok yakın. Demlikte çay, lokum eşliğinde Türk kahvesi uzun bir aradan sonra oldukça güzel geliyor.
• Trafik Türkiye’deki kadar çok karmaşık.

Bosna Hersek’te Mostar’dan sonra gidilebilecek ikinci şehir, aynı zamanda başkent olan Saraybosna.

Saraybosna’nın adı, Osmanlı’dan  önce Vrhbosna imiş. Burası o dönemde Saray Ovası olarak bilinirmiş. Bu yüzden günümüzde pek çok dilde bu ifadenin kısa hali olarak Sarajevo adı kullanılıyor.

Kaleleri ve camileriyle ünlü olan şehrin  tarihsel yapıları, Bosna-Hersek’in diğer yerleşim birimlerinde de olduğu gibi savaş sırasında özellikle tahrip edilmiş ve büyük zarar görmüş. Bir kısmı onatılmış olsa da maddi yetersizlikten duvarlarında kurşun izleri bulunan birçok tarihi yapı var.

Saraybosna, başçarşısı ile Bursa’yı andıran, tarih kokan bir şehir. Yemek molası için de oldukça ideal bir yer. Özellikle ekmek arası köfteleri ve onların kebap dedikleri bir yemekleri var ki, giderseniz mutlaka denemelisiniz.

Fransa’da araba kiralayabileceğiniz birçok firma var. Bunlardan birini tercih edip gezinize istediğiniz yerden başlayabilir ve istediğiniz yerde arabayı bırakabilirsiniz.

Biz  her yerde şubesi olduğundan Avis’i tercih ettik. Size önerim, Avis ile gezecekseniz çok önceden rezervasyon yaptırıp, rezervasyonu Türkiye’den telefonla yapmanız.Çünkü Fransa’da İngilizce bilen çok insan yok ve tamamen mimklerle hareket etmeniz gerekiyor. Bu sebeple bizim için birçok sorun çıktı, İnternetten yaptığımız rezervasyonumuzdan daha yüksek bir bedel ödemek zorunda kaldık.Üstelik birkaç yerde bu sorunu çözmek için uğradığımız avis şubelerinde çok fazla zaman kaybettik. Ödediğimiz bedele sigortanın küçük bir kısmının dahil olduğunu belirttiler.Bu durumda çizik gibi küçük bir hasarda bile 800 Euro civarında ödeme yapmanız gerekiyor.Bu sebeple daha fazla bedel ödeyip, full kaskolu bir kiralama işlemi yapmanızı öneririm.

Fransa’da otoban ücretleri çok yüksek. Biz bu sebeple ücretsiz yolları tercih ettik.  Benzin fiyatının ucuz olduğunu duymuştuk fakat depo  yaklaşık 55 Euro ile doluyor.Farnsa’da araba kullanmak oldukça kolay çünkü herkes kurallara çok iyi uyuyor. Bizdeki gibi şerit değiştirmeler vs olmadığından, yollar ne kadar kalabalık olsa da trafik sorunu yaşanmıyor. Yollarda kavşak yerine adalar var. Otobandan gitmiyorsanız, 3-4 km’de bir bu adalar karşınıza çıkıyor. Adalardan geçiş üstünlüğü, önce girene ait. Bu adalarda trafik ışığına gerek kalmıyor çünkü düzen çok güzel yürüyor.

Fransa’da yemek yemek ciddi bir sorun çünkü özellikle iç taraflarda kimse İngilizce bilmediğinden, menüde ne olduğunu anlayamadık.Üstelik sözlükle de her yemek ismini bulamıyorsunuz. İlk üç dört gün pizza veya hamburger bizi mutlu etmeye yetti. Fakat sonrasında sıcak ve sulu yemek yeme ihtiyacını hissetmeye başladık. Yol üzerinde çok sayıda Carrefour ve Mcdonalds var.Carrefour’dan yiyecek satın alıp, yemeklerinizin bir kısmını arabada hallettik.Böylece su, meyve ve kahvaltıyı daha ucuza ve lezzetli hale getirebildik. Mcdonals.ların hepsinde internet var. Böylece yolda gördüğümüz yerlerde durup otel rezervasyonumuzu yapmaya çalıştık. Fransa’da konaklayabileceğimiz en ideal otel İbis Otel oldu. Bizim gideceğimiz yerler önceden belli olmadığından, aynı gün ibis’te yer bulamadığımız zamanlar oldu. Tavsiyem, durak noktalarını önceden planlayıp ona göre rezervasyon yaptırmanız.İbis otellerinde fiyatlar 50-75 Euro arasında değişiyor. Haftasonları bizim otellerin aksine otel fiyatları 10-15 Euro civarında daha da ucuzluyor.İbıs oteli tercih ederseniz en azından karşınızda İngilizce bilen birilerini bulabilirsiniz.Diğer şekilde dil bilmediklerinden size bazı konularda açıklama yapma ihtiyacı hissetmiyorlar. Bunun için de çok uğraştıklarını söyleyemem. Mesela Blois’te İbis otellerinde yer bulamadığımızdan, sitesinde internet olduğunu belirten bir otelde,  biraz pahalı olsa da  kalmayı tercih ettik.İnternet olup olmadığını sordğumuzda ise sadece olduğunu söyledi. Fakat daha sonra gördük ki, saati 10 TL’den ücretliymiş ve bu bedel kredi kartımızdan çekilmiş bile. Bu tür süprizler Fransa’da maalesef çok fazla başınıza gelebilecek kötü süprizler.

Biz, güzergahı Paris’te bir tanıdığımızın önerisi ile belirledik ve tura Paris’ten başladık. Öncelikle Normandiya sahillerini, gelgit bölgesini keşfettik. İlk durağımız Cean oldu. Burası Paris’ten birkaç saat uzaklıkta, çok sevimli bir yerleşim yeri. Burada Manş denizini ve İngiltere ile bağlantısı olan tüneli gördük.

Daha sonra bir saat uzaklıktaki St. Michel adasında bulunan  dünya harikası şatoyu gezdik. Adaya arabayla ulaşabiliyorsunuz.Burası aynı zamanda gelgitleri görebilreceğiniz en güzel yer.

Şato kayalıklar üzerine inşa edilmiş, etrafına da evler yapılmış. Adanın sokakları daracık ve merdivenlerle ulaşabiliyorsunuz. Üç katlı şatonun ise görünümü ve terasından manzarası muhteşem.

Cean ve Granville’den sonra geceyi Rennes’te geçirdik. Rennes, büyük bir yerleşim yeri. Fransa’da tarih çok iyi korunduğundan, nereye gidersek gidelim, her yerde çok güzel yapılar gördük. Rennes de bu yerlerden biriydi.

Normandiya’da at yeiştiriciliği çok yaygın. Yol boyunca muhteşem atlar gördük. Ayrıca nereye gidersek gidelim, her yerde evlerin çok güzel ve bakımlı olduğunu gördük. Ülkede her şey çok önceden planlama yapılmış. Yol üzerinde, hepsi aynı renkte güzel dizayn edilmiş evler var. Başlangıç ve bitiş yerleri her kasabada aynı.Uçsuz bucaksız tarlalar, orman arazilerinden kesin bir şekilde ayrılmış.

Kasım ayında yaptığımız bu seyahat sanırım Eylül veya bahar aylarında daha güzel olurdu. Çünkü kışın günler çok daha kısa. Sabah saat 9:30 civarında hava aydınlanıyor ve 17:00 civarında kararıyor. Yağmur nedeniyle gökyüzünün de sürekli kapalı olduğunu düşünce aydınlığa hasret kalıyorsunuz.

Rennes’den sonra diğer durak noktamız Blois oldu. Burası şövalyelerin memleketi ve her yerden tarih fışkırıyor.Saray ve şatolarında hayal edemeyeciğiniz kadar çok zenginliği ifade eden objeler var.

Bizim şu anda kullandığımız teknolojiyi yüzyıllar öncesinden Fransızların kullandığını görmek bizi çok şaşırttı. O dönemde katlar arasında şömine bağlantısı kurup kalorifer sistemi ile tüm sarayı ısıtmışlar. Mutfaklarında kek kalıbına kadar birçok şey bizim şu anda kullandıklarımızla aynı.İşlenen halılar ise çizilen bir resimden daha canlı ve gerçek.

Sarayların bahçeleri ise görülmeye değer. Yüzyıllardır ayakta kalan ve kırılmak üzere olan ağaçlar çeşitli desteklerle devam ettirilmeye çalışılmış.Simetri ise hemen hemen her sarayda çok önmsenmiş.

Fransız kraliyet ailesi ve zenginlerin hayatlarını merak ediyorsanız, mumya müzesini gezebilirsiniz.

Bu bölgeye yakın bir de ilginç hayvanlar göreceğimize inandığımız hayvanat bahçesini gezdik. Gerçekten de daha önce hiç görmediğimiz hayvanları gördük burada. Tropikal bölge olarak hazırladıkları alanlarda ise, bazı hayvanlar serbestti ve bize yürüyüş sırasında eşlik ettiler.

Son günlerimizi ise Moulin ve Lyon’da geçirdik. Fakat soğuktan olsa gerek, çok fena şifayı kapınca çok fazla dolaşma şansımız olmadı. Lyon İsviçre (Cenevre) arası 155 km olduğundan, Cenevre ve Alpleri ziyaret edebildik.

Bu gezinin en güzel süprizi ise, şans eseri yol üzerindeki bir kasabada bir Türk lokantası bulup orada yediğimiz nefis lahmacunlar, kebaplar ve çay oldu. Ve üstelik bizi sadece bir defa görecek olan lokanta sahibi, bizden tüm ısrarlarımıza rağmen ücret almadı, üstüne evine de davet etti. Bu yaşadığımız olay bize yine nerede olursa olsun, insanımızın  ne denli  sıcak olduğunu bir kez daha bize gösterdi.

İshakpaşa Sarayı, Ağrı’nın Doğu Beyazıt ilçesine 5 km uzaklıkta, dağ eteklerinde inşa edilmiş bir saray. Saray 1865 yılında bitirilmiş ve inşaası tam 99 yıl sürmüş.

Nasıl Gidilir?

İshakpaşa Sarayını görmek için yapabileceğiniz en iyi program, Doğu Anadolu turuna geldiğinzde, Van’dan araba kiralayarak günübirlik ziyaret etmek şeklinde olabilir. İshakpaşa Sarayına Van’dan yaklaşık 3 saatte ulaşılabiliyor. Bu yol üzerinde görebileceğiniz başka yerler de olduğundan, duraklamalarla beraber gidiş biraz daha uzun sürebilir.

Yol üzerinde görebileceğiniz en güzel yerlerden biri de Van Muradiye Şelalesi.

Şelale 15-20 metre arasında değişen yükseklikten dökülüyor. Ama görüntüsü inanılmaz güzel. Şelalaeye inilen asma köprü ise, bambaşka bir görüntü kazandırıyor.

Suyu öylesine coşkulu ki, suyun yanından kendi sesinizi bile duymanız nereddeyse imkansız. Özellikle bahar aylarında binbir türlü çiçekle çok daha güzel bir görüntüye sahip olduğunu söyleyebilirim.

Yol boyunca Doğu’nun sahip olduğu vahşi güzellik çıkıyor karşınıza. O taraflarda yaz biraz daha geç geldiğinden, Temmuz başlarında bahardan kalma görüntüler yakalayabilirsiniz.

Ayrıca, istediğiniz yerde küçük bir mola ile kır çiçeklerinden küçük bir demet hazırlayarak  kendinize veya yol arkadaşınıza armağan edebilirsiniz:)

Yol boyunca ayrıca Tendürek Volkanik dağından püskürmüş lavların katılaraşarak oluşturduğu kayaları görebilirsiniz. Tendürek Dağı, Türkiye’nin hala aktif olan tek tek volkanı.

Yolculuk boyunca görebileceğiniz en güzel manzaralardan biri ise heybetli duruşuyla Ağrı Dağı. Özellikle açık havada zirvesini de görebiliyorsunuz. Ağrı Dağı’nın görkemi karşısında insanın söyleyecek söz kalmıyor.

Son Durak, İshakpaşa Sarayı

İshakpaşa Sarayı Türkiye’de görülmeye değer eserlerden bir tanesi. Saray, aynı zamanda Avrupa’ daki  şato  tipi  yapıların  Türkiye’de rastlanmayan en iyi örneği.

Sarayın cammi dışındaki bölümlerin çoğu senelerce tahrip edilmiş fakat yakın zamanda restore edilmiş.

Bir saray için gerekli tüm bölümler (harem, aşevi, hamam,  toplantı salonları, eğlence yerleri, mahkeme salonu, camii, çeşitli hizmet odaları, oturma odaları, uşak ve seyis odaları, muhafız koğuşları, cezaevi, erzak depoları, cephanelik,bodrum katlarında çeşitli hizmet odaları vb.) hala görülebilecek şekilde.

Sarayın mimarının kim olduğun bilnmediğinden, sarayla ilgili birçok efsane dolaşıyor ortalıkta.

İshakpaşa Sarayı, gezdiğiniz zaman kendinizi masal dünyasında hissedebileceğiniz, çevresiyle ahenk içinde öylesine görkemli bir yapı ki, bir başka efsaneyi de hemen oracıkta siz yaratabiliyorsunuz:)

Dubrovnik, Adriyatik Denizi’nin kıyısında, Ortaçağ’dan kalma bir görüntüsüyle, tarihten kalma bir şehir. Buraya küçük İtalya diyenler bile var.

Ortaçağ’da büyük bir özenle kurulan bu şehrin ismi Ragusa imiş. Daha sonra ismi Dubrovnik olarak değişmiş. Dükkanları, içinde hala yaşayan insanları, kıyıya açılan geçitleri ile burası bambaşka bir şehir.

1991 savaşında Sırplar tarafından bu şehre de büyük zararlar verilmiş. Fakat Unesco Dünya Miras Listesi’nde yer aldıktan sonra restore edilerek tamamen eski haline döndürülmüş. Savaştan hiçbir iz kalmadığını söyleyebilirim. Sadece bazı yerlerde, özellikle korunmuş kurşun izleri var.

İşin güzel ve ilginç tarafı ise, bu tarih kokan caddelerdeki tüm evlerde hala yaşam devam ediyor. Evlerin camlarından sarkan çamaşırları, meydandaki pazardan alışverişini yapanlar, okuldan çıkmış çocuklar, köşe başlarında şarkılar söyleyip sohbet eden yaşlı amcalarla, burası turiste görülecek çok fazla şey bırakıyor.

Eski şehrin en ünlü caddesi Stradun Caddesi.Bu caddenin sonunda büyük bir meydan bulunuyor. Meydanda özgürlüklerini temsil eden Fransız Şövalyesi Orlando’nun heykeli bulunuyor. Bu heykel sadece özgürlüğü temsil etmemiş. Aynı zamanda Hırvatlar için heykelin el kol uzunluğu bir ölçü birimi olarak kullanılmış.

Dubrovnikliler, özgürlüklerine o kadar düşkünler ki, surların farklı yerlerinde ‘Dünyanın bütün altınları için bile özgürlük feda edilmez’ yazısı yazıyor. Hatta özgürlükleri için Osmanlılara altın verdikleri de söylentiler arasında.

Dubrovniklilerin özgürlük dışında bir diğer önem verdikleri nokta ise sağlık imiş. Dışarıdan gelen yabancıların taşıdığı hastalıklardan korunmak için sur dışında iki hafta boyunca karantina altında tutarlarmış. Dünyanın en eski eczanelerinden biri de burada yer alıyor. O döneme ait orijinal ilaç şişeleri vitrinde hala duruyor.

Stradun Caddesi’nden sağlı sollu bulunan sokaklara girdiğinizde, küçük esnafa ait her çeşit dükkan görebilirsiniz. Bu dükkanların en ilginç tarafı ise, dokuyu bozmamak adına hiçbirinde tabela olmaması. Dükkan adları camların üstünde yazılı.

Şehri dolaşmak 2 saat civarını buluyor. Tabii buradaki tüm müzelere girip çıkmak isterseniz bu süre uzayabiliyor. Bu müzeler arasında surlar, Rector Sarayı, Dominican manastırını gezmenizi  öneririm.

Meydan aynı zamanda birden fazla kapıyla, sahile açılıyor. Sahile açılan bu kapılardan çıktığınızda, Adriyatik Denizi’nin muhteşem adalarına götüren tekneler görebilirsiniz. Bir gününüzü bu teknelerle adalar gezintisine ayırmanızı öneririm. Fiyatlar bizim ülkemizdeki gibi değişken değil. Hepsi aynı fiyatları uyguluyorlar.

Duorovnik’te kalacak yer bulmak sıkıntılı değil. Dubrovnik halkının birçoğu evlerini pansiyon olarak işletiyorlar. Ve sizi mutlaka gelip buluyorlar. Fiyatlar 25-30 Euro civarında değişiyor.

Biz şehir merkezinden uzakta, denizi daha fazla hissedebileceğimiz bir yerde kalmak istediğimiz için, Dubrovnik köylerinden birinde, yine pansiyon olarak işletilen bir evde kaldık. Burasının denizi ve manzarasıyla nefis bir yer olduğunu söyleyebilirim. Ayrıca pansiyon olarak işletilen tüm evlerin çok temiz ve bakımlı olduğunu belirtmeliyim.

Tarihin ve doğanın buluştuğu bu mükemmel şehri mutlaka gezmeli, güzelliğin tadını çıkarmalısınız.

Van’ın Gevaş ilçesine bağlı Akdamar Adası, içinde bulundurduğu Akdamar Kilisesi ve karşısında Vizontele ile meşhur olan Artos dağlarının ihtişamlı manzarasıyla, hiçbir yerde göremeyeceğiniz kadar başka bir güzelliğe sahip.

Ada, her mevsim farklı güzel. Bahar aylarında giderseniz, bembeyaz badem ağaçlarının açtığını görürsünüz. Yazın ise, adaya yapacağınız kültürel gezi yanında, tertemiz berrak suyunda yüzmenin tadını çıkarabilir, badem ağaçlarından ellerinizle  koparttığınız nefis bademlerin tadına varabilirsiniz.

Akdamar Adası’na Nasıl Gidilir?

Ada Gevaş ilçesine 10 km uzaklıkta. Van merkezden kalkan dolmuşlarla yaklaşık 40 dakikalık bir yolculuktan sonra teknelerin kalktığı yere ulaşıyorsunuz. Buradan günün her saatinde kalkan tekneler var. Tekne doldukça, kalkıyor. Tekne yolculuğu 20 dakika civarında sürüyor. Yolculuğun bu kısmının çok keyifli olduğunu söyleyebilirim. Gölün maviliği ve duruluğu karşısında insanın kendini suya atası geliyor.

Adada istediğiniz kadar zaman geçirdikten sonra, aynı limanda bekleyen aynı teknelerle istediğiniz zaman adadan ayrılabilirsiniz. Adadan kalkan en son tekne 18:00 civarında adadan ayrılıyor.

Akdamar Efsanesi

Akdamar adasında, vaktinde çok güzel bir keşiş kızı yaşarmış. İsmi Tamara imiş. Tamara, Gevaş ilçesinde yaşayan bir çobana aşık olmuş. Birbirlerini ölesiye seven bu çift, her gün adada gizlice buluşurlarmış. Genç çoban, akşamları yüzerek adaya kadar gelir, Tamara’nın tuttuğu ışık sayesinde kıyıya çıkarmış.

Biz zaman sonra, keşiş kızının çobanla görüştüğünü fark etmiş ve Tamara’nın kıyıya koyduğu fenerin yerini değiştirmiş. Sivri ve zor çıkılan bir yere bırakmış.

Genç sevgili, yine gece ışığın olduğu tarafa doğru yüzmeye başlamış. Fakat dalgaların da çok fazla olduğu suda ışık sürekli yer değiştirmiş. Gücü tükenen sevgili, sonunda “Ah Tamara” çığlıklarıyla suya gömülmüş.

O günden sonra adanın ismi Ahdamar ve daha sonra Akdamar olmuş.

Akdamar Kilisesi

Akdamar Kilisesi, adanın güneydoğusunda yer alıyor. Gevaş sahilinden yola çıktığınızda, kiliseyi çıplak gözle görebiliyorsunuz. Kilise duvarları, figür bakımından oldukça zengin.

Ermenilerden kalma bu kiliseye yakından baktığınızda, meşhur:) Van gölü Canavar’ına benzer figürler de görebilirsiniz. Bunun dışında İncil ve Tevrat’tan alınmış sahneler  de var. Nar ve üzüm, bereketi temsil ettiğinden, her duvara bolca işlenmiş. Söylentiye göre, zamanında bu figürlerin gözleri zümrütlerle süslüymüş. Fakat zamanla bu zümrütlerin hepsi gelen ziyaretçiler tarafından çalınmış.

1951 yılında, doğudaki birçok Ermeni anıtı gibi, bu kilisenin de yıkılmasına karar verilmiş.Yıkım, o dönem Yaşar Kemal’in müdahalesiyle durdurulmuş. Senelerce bakımsız kalan kilise, 2007 senesinde restore edilmiş.

Bu güzel adayı ve kiliseyi ziyaret etmek için Van’a gelecekseniz, konaklama için Otel Bayram’ı öneririm. Kalitesine göre fiyatı oldukça uygun. Yenilenmiş odaları ile çok temiz ve  aynı zamanda  oldukça merkezi bir otel. Her konuda yardımcı olmaya hazır personel ekibi ile kendinizi rahat hissedeceğinize eminim.

www.hotelbayram.com adresinden daha detaylı bilgi edinebilirsiniz.

Amasra, Batı Karadeniz’de Bartın iline bağlı sevimli bir ilçe. Adalar zamanla birleşmiş ve Amasra bir yarımada şeklini almış.

Amasra’ya arabayla geliyorsanız, merkeze henüz ulaşmadan Bakacak tepesinde durup, merkezine yukarıdan bakmalısınız. Karadeniz’de bu denli açık ve uçsuz bucaksız bir manzara görmeniz zor.

Rivayete göre, Fatih Sultan Mehmet o günkü adıyla Amostris olan Amasra’yı  fethetmeye geldiğinde bu tepede durmuş  durmuş ve manzaraya baktıktan sonra Lala çeşmi cihan bura mı ola?(dünyanın gözü bura mı ola?) diye sormuş. Bu nedenle Amasra’ya Çeşm-i Cihan da deniliyor.

Amasra’ya iki defa yolumuz düştü. Bayram tatilinde katıldığımız turla bu şirin belde ile tanıştık. Liman kenti olan Amasra bambaşka bir güzelliğe sahip. Fakat oldukça kalabalık olan bir günde gittiğimiz için,  biz doya doya gezip, buranın tadını çıkaramadık.

Amasra’yı balık lokantalarının ünü ve lezzeti ile duymuştuk. Gider gitmez ilk durak noktamız sahildeki en ünlü balık lokantası oldu. Fakat burası öylesine doluydu ki, üst kata çıkmak için merdivenlerini dahi 15 dakikada çıkabildik. Tüm İstanbul sanki orada toplanmıştı. Bu nedenle insanların öve öve bitiremedikleri bu balık lokantasında sıkış tıkış yediğimiz yemek bize pek keyif vermedi. İkinci gidişimizde yine uğradığımız bu yerde daha sakin bir yemek yiyebildik. Salatasının muhteşem olduğunu söyleyebilirim. Fakat fiyatların genelde çok uygun olduğu Karadeniz’de, burası tam tersine İstanbul’daki fiyatlarla eşdeğer.

Yazın ikinci kez arabamızla gittiğimizde, hafta içine denk geldiğinden kalabalık olmayacağını düşündük. Fakat Amasra merkezde arabanızı park edebileceğiniz tek ücretli otoparkta bile yer bulabilmek için yarım saat dolanınca buranın çoktan keşfedildiğini anladık.

Amasra’da Tekne Turu

Amasra limanından dolmuş gibi kalkan ve yaklaşık 45 dakika, 5 TL karşılığında  Amasra çevresini gezdiren teknelerle bu ilçeyi daha detaylı gezebilirsiniz.

Kayaların arasından açılmış deliklerden geçip bambaşka manzaralar görmek bizim için ilginç bir deneyim oldu.

Amasra’da Diğer Yapabilecekleriniz

• Amasra’ya gelip de Tahtacılar Çarşısını görmeden kesinlikle gitmeyin. Kendinize göre satın alacak bir şeyler mutlaka bulunuyor.
• Hava durumu uygunsa,Amasra’nın durgun sularında yüzebilirsiniz. Şehrin merkezinde bir halk plajı var. Daha sakin bir yer isterseniz, Amasra’ya 15-20 dakika mesafesi olan Çakraz’ı öneririm. Buranın suyu Ege’nin koylarını aratmayacak kadar güzel. Konaklama için birçok tesis de var aynı zamanda.
• Amasra Kale’sini gezip, yukarıda manzara eşliğinde güzel bir çay içebilirsiniz.

• Amasra’nın e  hakim tepesi olan Boztepe’ye çıkıp, buradaki çay bahçelerinden birinde uzun uzun manzarayı izleyebilirsiniz. Bu tepeden aynı zamanda karşıdaki Tavşan adasının manzarası da mükemmel.Tavşan adasında hiçbir yapı yok ve binlerce tavşan yaşıyor.

Bu tepede,  Ağlayan Ağaç denen bir ağaç da var. Tepenin sağında kalıyor. Ağacın altındaki cafe de gidilebilecek güzel yerlerden.

• Amasra’dan çıkarken, yol üzerinde kurulan ve köy ürünlerinin satıldığı küçük bir pazar var. Oraya mutlaka uğramlasınız. Görüp görmediğiniz yüzlerce taze ve oldukça lezzetli ürünlerin satıldığı bu pazarda çok farklı lezzetler de yakalayabilirsiniz.

• Yine Amasra yolu üzerinde, 4 km mesafede Kuşkayası Yol Anıtı’na uğramalısınız. Burası Romalılardan kalma bir anıt ve anıtın ilerisinde Romalılardan kalma patika yollar var. Anıt bir insan figürü ve kartaldan oluşuyor.

Ve sahip olduğu manzara çok güzel.

Şayet sonbaharda gitmişseniz, bu anıtın başlangıcında yol üzerinde bulunan kestaneciye uğramdan oradan ayrılmamanızı öneririm.

Mostar, Bosna Hersek sınırları içinde bir şehir. Birçoğumuz bu şehri meşhur Mostar köprüsüyle tanırız. Hani savaşta yıkılan ve sonra yeniden Türkler tarafından inşa edilen köprü.

Boşnak ve Hırvatları birleştiren bu köprünün taşları  savaş sırasında Neretva Nehri’nin sularına gömülmüş. Fakat suların altından toplanan taşlarla yeniden inşa edilen köprü, eskiyi aratmayacak kadar etkileyici.

Köprü, eski Mostar şehriyle birlikte 2005 yılında Dünya Miras Listesi’ne eklenmiş. Köprünün batısında Hırvatlar, doğusunda Boşnaklar yaşıyor. Fakat tamamen aynı dili konuşup, aynı şekilde yaşıyorlar.

Bosna Hersek’e ani bir kararla gitmek için yola koyulduğumuz zaman, ilk durağımız Mostar şehri oldu. Açıkçası savaşın hınca hınç yaşandığı bir bölgede böylesine güzel bir şehir görmeyi beklemiyordum.

Savaş elbette ki her yeri etkilediği gibi, burayı da oldukça fazla etkilemiş.

Birçok binanın üzerinde kurşun ve bomba izleri var. Hatta özellikle bu şekilde bırakıldığını düşünüp, bu soruyu yerlilerine sorduğumuzda, birçok yapının yeniden inşa edilmesi için zaman ve paranın yetmediği cevabını aldık.

Mostar şehrinde, daha önce duyduklarımızla doğru orantılı olarak, orta yaş kesimine pek rastlayamadık. İnsanlar ya genç, ya da  yaşlılar. Savaşta orta yaş genelde kaybedilmiş. Şehrin kimi yerlerinde “Don’t Forget 93” yazılı taşlar var. Savaşın burayı derinden etkilediği oldukça belli.

Mostar’da Nerede Kalınır?

Halk arasında İngilizce bilen pek kimse yok. Bir de üzerine (belki de savaş nedeniyle) ürkeklik eklenince, kalacak yer bulmak için insanlarla iletişime geçmemiz biraz zor oldu. Küçük pansiyonlar var ama kapıları sıkı sıkıya kilitli ve güvenlik nedeniyle kimileri yukarıdan seslenerek bilgi vermeye çalışıyor.

Arabamızı bir yerlere park edip yürüyerek aramaya karar verdiğimiz sırada, konuşmamızdan bizi fark eden, Avrupa Birliği’nde ve konsoloslukta çalıştıklarını belirten iki Türk’le karşılaştık. Derdimizi anlayıp bizi Mostar şehrinin en iyi oteli olan Old Town oteline götürdüler. Fiyatları bize göre yüksek olan bu otelde, onlar sayesinde oldukça iyi karşılanıp, çok düşük bir fiyatla geceyi orada geçirdik.

Mostar, köprüsü ve taş evleriyle geçmişten kalma bir Osmanlı şehrini andırıyor. Eski taş evlerin bir kısmı bar-kafe, bir kısmı lokanta haline getirilmiş. Onların kebap dedikleri, bizim içinse ekmek arası köfte olan yemeklerinden mutlaka yemenizi öneririm. Bir sosla getiriyorlar ki, lezzetine doyum olmuyor.

Cafe ve barlar oldukça güzel genç kızlar ve erkeklerle dolu. Geç saatlere kadar caddelerinde hareketlilik hiç bitmiyor.

Mostar’ın merkezi kadar çevresi de görülmeye değer. Halveti Tekkesi bu yerlerden sadece biri.Suyun doğduğu mağaranın tam yerinde kurulan tekke, oldukça etkileyici. Kimi yabancı dergilerde dünyanın en romantik yerleri arasına girmiş.

Mostar’dan ayrılıp, Saray Bosna’ya doğru yola koyulmadan önce, son olarak yakındaki bir Türk köyüne de uğramak istiyoruz.

Bu köy de Osmanlı’dan kalma eski ve çok sevimli bir köy. Köyde yaşayanlar her ne kadar Türk kökenli olsalar da, Türkçeyi bilen hiç kimse yok.

Nar ağaçları ve incirleriyle meşhur olan köyden, az da olsa katkı sağlamak için, biraz meyve satın alıp çıktık.

Saray Bosna yolu boyunca zaman zaman savaştan kalan izler görsek de, bizden geriye kalanlar hep güzel manzaralar oldu.

Dalyan, çevresindeki birçok turistik yere göre hiç bozulmamış, adeta gizli bir cennet. Bunun nedeni de, 12 km içeride olması. Dalyan’ın önünden bir nehir geçiyor ve bu nehirden sonra denize ulaşabiliyorsunuz.Sazlar arasında ilerlerken, kendinizi bir karmaşık bir bulmacanın içinde hissediyorsunuz.

Dalyan,  Muğla’nın Ortanca ilçesine bağlı. En önemli geliri balıkçılık olsa da, son zamanlarda yerini turizme bırakmış.

Dalyan çevre koruma bölgesi olduğu için dev binalar yapılamıyor. Binalar en fazla 2 katlı. Bu sebeple sevimli ve ferah bir yer olarak kalmış.

Biz Dalyan’ı kıyıda bulunan teknelerden birini bir günlüğüne kiralayarak dolaşmayı tercih ettik. Kıyıda bulunan neredeyse tüm teknelerden fiyat aldık. Fiyatların hepsi de birbirinden farklıydı. Ve sonunda bizi en uygun fiyata götürecek bir balıkçı teknesiyle  anlaşıp, mayolarımızı da yanımıza aldıktan sonra yola koyulduk.

Sazların arasından ilerleyen yolda tekneyle gezinti, oldukça zevkli.

Güzellik Çamuru

Öncelikle çamur banyosu, yapmaya gittik. Tesiste iki tane sıcak su kaynağı var. Bunlardan biri çamurlu. Bir süre 38 derece sıcaklıktaki bu çamura girip, bir güzel bulandıktan sonra:) güneş banyosu yapıyorsunuz.

Çamur vücudunuzda iyice kuruduktan sonra sıra buz gibi suyla çamuru temizlemeye geliyor. İşin en kötü kısmının bu olduğunu söyleyebilirim:(

Soğuk duş sonrası, yine 38 derecelik kaplıca suyuna girip, yaklaşık yarım saat içinde beklemeniz gerekiyor. Yazın çok sıcaklarında, bu suya girmek biraz zor gelebilir.

1 saatlik bu güzel moladan sonra teknemize geri döndük.

Tekne ile gezinti sırasında Dalyan’ın Caretta Carettaları kadar meşhur kaya mezarlarını da görebilirsiniz.

Kaunos Antik Kenti

Tekne ile gezinti yaparken, 1 saatinizi ayırıp bu kenti dolaşabilirsiniz. Tekneden indikten sonra 1 km bir yokuş yolun ardından antik kente ulaşıyorsunuz. Bu kent, Kaunos tarafından Karya-Likya sınırında kurulmuş.

Surları ve kuleleri bütünüyle görmek için uzunca bir keşif gezisine çıkılması gerekiyor. Ama bizim fazla zamanımız olmadığından çok ayrıntılı gezemedik.

İztuzu Kumsalı

Teknenin sazlıklar arasında ulaştığı son noktası İztuzu Kumsalı.

İztuzu kumsalı, Türkiye’de görebileceğiniz en güzel sahillerden biri. Sahilin bir tarafında tatlı su, diğer tarafında da deniz var. Kum, altın sarısı renginde. Carettarın yumurtlamak için burayı tercih etmelerinin sebebi de bu.

Biz Mayıs ayında orada bulunduğumuz için maalesef Carettaları göremedik. Fakat  denizinde yüzmekten oldukça keyif aldık.