Evimizin arka bahçesi sayılan Servetiye ve Servetiye Karşı köyleri bizim bir günlük bisiklet turumuz için aradığımız parkur oldu.

Bu köyler, İzmit’in Başiskele ilçesine bağlı, şehir merkezine km uzaklıkta olup güzelliğinden hiçbir şey kaybetmemiş köyler.

Bu civarda onlarca yürüyüş parkuru var. Fakat biz yeni bir yerler keşfetmek için, kendi parkurumuzu belirledik.

Bisiklet turumuza Bahçecik Soğuksu civarından başladık. İlk hedefimiz Servetiye Karşı köyüne ulaşmak oldu. Bu köye ulaşmak için yaklaşık 4 km’lik yokuş bir yolda ilerlemek gerekiyor. Bu kısmının güneşin altında çok da kolay olmadığını belirtmem gerek. Fakat verdiğimiz su molaları ve yol boyunca ağaçlarından koparıp yediğimiz erikler, bizi 1.5 saat içinde Servetiye Karşı köyüne ulaştırdı.

Servetiye Karşı Köyü’nün bir tarafında deniz manzarası, diğer tarafında dağ manzarası var. Deniz tarafında Tüm Gölcük ve de İzmit ayaklarınızın altında. Dağ tarafında ise Servetiye Köyü’nün müthiş orman manzarası var.

Hedefimiz Servetiye Köyüne ulaşıp, oradan Kirazlıdere’de bulunan ve sık sık gitmekten keyif aldığımız Karaaslan Alabalık Tesislerine gidip, güzel bir yemekle beraber biraz dinlenmek.

Kendi oluşturduğumuz bir haritadan, orman yollarını aradık. Fakat girdiğimiz birkaç yanlış patika yoldan sonra, vazgeçip haritanın gösterdiği yoldan devam ettik. Yol ayrımına kadar yaklaşık 7 km’lik zorlu bir çıkıştan sonra, sıra 7-8 km civarındaki inişe geldi. Yol toprak ve çok dik olduğundan, iniş de en az çıkış kadar bizi zorladı.

3.5 saatlik yorucu ama bir o kadar da huzurlu doğa içindeki turumuzun ardından Karaaslan Tesisleri’ne ulaştık. Dere kenarında keyifli bir yemekten ve 1.5 saatlik dinlenmeden sonra geriye dönüş yolculuğumuza başladık.

Dönüş yolculuğu için farklı bir parkurdan gitmek istedik. Ve tesistekilerin yardımı ile nihayet orman yollarını bulabildik. Fakat yollar oldukça dik olduğundan ve bisikletle çıkışa uygun olmadığından, yürümek durumunda kaldık.

Yolculuğun en keyifli kısımlarından biri ise, zorlu bir turu başarıyla bitirip, km.lerce uzunlukta dağ ve tepe yollarını aştıktan sonra, asfalt yola çıkıp, 4 km boyunca yokuş aşağı kendimizi özgürce salıvermek oldu. Ve geriye tatlı bir yorgunluk kaldı.

Ağva, iki yanında akan Göksu ve Yeşilçay nehirleri, yan cephesindeki hiç kirlenmemiş denizi ve yeşilliğiyle tam bir doğa harikası.

Ağva, İstanbul’a  97 km uzaklıkta. Şile ilçesine bağlı, Şile’den sonra yarım saatlik bir araba yolculuğu ile buraya ulaşabilirsiniz.

Üç kez gittiğimiz Ağva’da en güzel gezimizin, nehirlerin doğduğu yerden yürüyüşe başladığımız doğa gezisi olduğunu söyleyebilirim. Ne yazık ki fotoğraf makinemizi yanımıza almadığımızdan, o güzelim yerlerin fotoğraflarını çekemedik.

Oldukça kolay bir parkur olduğundan mutlaka bu yürüyüşü denemeli, doğal güzelliği çıplak gözlerle görmelisiniz.

Bu gezi sayesinde Ağva’nın asıl güzelliklerini keşfedebilirsiniz. Nehrin içinde doğal yollardan koltuk şeklinde kayalar oluşmuş. Bu doğal koltuklarda güneşin altında oturup keyif yapmak unutamadığımız keyifli anlardan biri:)

Ağva’da Neler Yapabilirsiniz?

Ağva’da, nehir kenarında sayısız tesis var. Bunlardan birinde en azından bir gece konaklayıp, nehrin dinginliğinden yararlanmanızı öneririm. 

Nehir öylesine sakin akıyor ki, bir iki dakika içinde ruhunuz da o moda giriveriyor. İçinizi tarif edemeyeceğim bir huzur kaplıyor.

Günübirlik gitmeyi düşünüyorsanız, mutlaka tesislerden birinde balık yemelisiniz. İki taraftan nehir olduğundan ve deniz kıyısı olduğundan, balık çeşitleri oldukça fazla.

Nehrin içinde gözle görülebilecek kadar çok kefal balığı da var. Yemek yerken nehre birkaç parça ekmek atarsanız, ne kadar bol olduklarını görecekseniz. Ekmekten bir parça almak için adeta birbirleriyle savaşıyorlar.

Nehir aktivitesi olarak sandal, kano veya deniz bisikleti ile nehri boydan boya dolaşabilirsiniz. Ya da sahilden kalkan motorlara binip, aynı gezintiyi motorla da yapabilirsiniz.

Sandalla veya deniz bisikleti ile gezintinin apayrı bir tadı var. Çünkü canınız çay veya haşlanmış mısır istediğinde, istediğiniz yere park edip, kısa bir moladan sonra yolunuza devam edebiliyorsunuz:)

Nehirde ayrıca balık avlayabilir, hatta yüzebilirsiniz. Şayet nehir kenarındaki bungalovlarda kalacaksanız, tüm bu aktiviteler ücrete dahil.

Ağva’da bisiklet kiralayan birkaç yer de var. Yollar genellikle düz olduğundan, bisiklet sürmek hem çok keyifli hem de çok kolay. Kısa sürede çok yeri görme şansınız oluyor. Özellikle bahar ayında oradaysanız, yörenin doğal çileklerinden alıp bisiklet sepetinizi meyvelerle doldurmanızı ve güzel bir manzara önünde durup yemenizi öneririm. Çilekler oldukça lezzetli.

Ağva Sahili

Ağva, Karadeniz kıyısında 3 km. uzunluğunda kumsala sahip. Yerleşim yerleri genelde içeride olduğundan, denizi oldukça temiz. Yine de ben sahil kenarında bir motorla anlaşıp, sakin koylarına gidip, oralarda yüzmenizi öneririm. Özellikle yaz aylarında sahil kısmı çok kalabalık oluyor.

Sülüklügöl, eşsiz bir doğa manzarası eşliğinde yürümeyi sevenler için önerebileceğim en güzel yerlerden biri. Özellikle sonbahar mevsiminde. Göl çevresi romantik ve tablo gibi bir görünüme sahip.

Gölün adı Sülüklügöl olsa da, artık gölde sülük yaşamıyor. Köylüler gölde alabalık yetiştirmek isteyince, alabalıklar sülüklerin hepsini tüketmiş. Gölün içinde, fotoğraflardan da görebileceğiniz gibi uzun yıllardan kalma kavak ağaçları var. Tabii bu kavakların sadece gövdesi kalmış. Gerisi çürümüş.

Sülüklügöl’ün etrafı da meşe ve köknar ağaçlarıyla çevrili. Ayrıca etrafında masmavi bir iki küçük göl daha var.

Sülüklügöl’e Adapazarı’nın Akyazı ilçesine bağlı Dokurcun beldesinde ulaşabilirsiniz. Ama asfalt yoldan çıktıktan sonra toprak yolun çok kötü olduğunu söyleyebilirim. Biz turla beraber gittik. Yarı yolda arabamız çamura girince hepimiz inip arabayı itmek zorunda kaldık.Birçok tur arabayı toprak yola sokmayıp aşağıdan yürüyüşü başlatıyor. Göl kenarında yemek yedikten sonra aynı yoldan dönüş yapıyorlar. Fakat biz çok daha güzelini yaptık. Göle kadar arabayla gelip, sonrasında yürüyüşümüzü yaptık.

Sülüklügöl’e vardığımızda, ekmek arası sucuk ve köftelerimiz hazır oluncaya kadar biz göl çevresinde biraz yürüyüş yapıp, etrafı keşfettik. Sonbahar mevsiminde gitmiş olmamıza ben çok sevindim çünkü göl etrafında her yer alıç ağaçları ile doluydu. Çok sevdiğimden ve şehirde bulunması mümkün olmadığından gün boyu bol bol yiyip, tüm ceplerimi ve üstelik çantamı doldurup 1 hafta boyunca keyifle yedim:)

Ekmek arası sucuk keyfinden sonra kısa bir orman yürüyüşü yaptık. Düz yol olmasından dolayı çok yorucu olmadı. Çok güzel ve bakımlı ağaçlar gördük burada.

Asıl yürüyüş  turu ise, gölü yukarıdan görebilmek için  yaklaşık 2 km’lik oldukça yokuş yolu tırmanarak başladı. Yol boyunca grupla beraber hareket ettiğimiz için sık sık mola vermek durumunda kaldık.

Kimileri yarı yoldan sonra devam edemeyip orada beklemeye karar verdiler. Kimileri ise yolun başından tepenin dikliğini görünce vazgeçti.Yolda gruptan birinin ayağı burkuldu ve iniş biraz zaman aldı.

Tabii bu yokuşta yürüyüş kısmını yapmayıp göl etrafında gezinerek ve grubun inmesini bekleyerek de zaman geçirebilirdik ama yukarıdaki manzarayı merak ettiğimizden biz devam edenler arasında olduk. Oldukça fazla değdiğini de düşünüyoruz. Yukarıdan gölün görünüşü inanılmaz güzeldi. Ama ne yazık ki yukarıya çıkınca pilimizin bittiğini gördük ve maalesef o güzelim manzarayı fotoğrafa dökemedik. Yine de o görüntü hala capcanlı gözümüzün önünde.

Sayısını bilemediğim kadar çok gittik geldik bu bölgeye. Ve her gidişimizde bambaşka tatlar aldık, bambaşka güzellikler yaşadık.

İda Dağları

Asıl adı Kaz Dağları aslında. Deyişe göre, Homeros, dağlarından çıkan pınarlara bakarak “Bin Pınarlı İda” ismini vermiş buraya.

Burası, Edremit Körfezi’nin kuzeyinde Çanakkale ve Balıkesir  illeri arasında yer alan ve içinde bin bir güzellik barındıran bir dağ sırası.

Mitolojiye göre, Zeus bu dağlarda doğmuş. Tanrılar Truva Savaşı’nı bu dağlardan izlemişler. Aşk Ve güzellik kraliçesi Afrodit ise ilk kez bu dağlarda aşık olmuş.

Bu bölge aynı zamanda dünyada en yüksek oksijen oranı olan yerler arasında ikinci sırada.

Nerede Kalabilirsiniz?

Bu bölgede kalabileceğiniz oldukça fazla tesis ve otel var. Havuzlu ve denize sıfır bir otel arıyorsanız, defalarca kez gittiğimiz Altınoluk’ta Elbis Oteli kesinlikle öneririm. Oldukça temiz, yemeklerinin çok lezzetli, odaların oldukça geniş, konforlu ve tertemiz olduğu bir tesis burası. İşletmesini karı kocanın yaptığı bu tesiste oldukça sıcak karşılanacağınıza emin olabilirsiniz.

Daha basit ve doğa içinde bir yerlerde kalmak isterseniz, Küçükkuyu’da Carpadiem’i öneririm. Tesis sahipleri, tüm tesisi size emanet edecek kadar çok iyi niyetliler. Bungalovlardan oluşan bu tesis çok temiz ve havuzunda yüzmesi de çok keyifli.

Daha butik bir otel içinde Manastırhan önerebileceğim güzel yerlerden. Fiyatı biraz yüksek kalsa da, taş odalarda uyanmak çok güzel.  Yanından güzel bir dere geçiyor. Burada kalmasanız bile, mutlaka gelip bu taraftaki tesislerde çay içip etrafı gezinmenizi öneririm.

Kaz Dağları’nda Saklı Cennet, Hasanboğuldu

Efsaneye göre, Hasan isminde bir bahçıvan, o köyden bir kıza aşık olmuş. Kızın babası, Hasan’ı ancak kırk okka ( altmış kilo ) tuzu sırtında obaya çıkarabilirse yiğitliğini göstereceğini ve herkesin onu damat olarak kabul edeceğini söylemiş.Hasan, sevdiğine kavuşmak için tuz çuvalını sırtına almış ve yola düşmüş. Sütüven şelalesine vardığında, tuz sırtını yakmaya başlamış, yere düşmüş. Çıkan fırtına ile beraber Hasan günler sonra Gökbüvet’te bulunmuş. Gökbüvet’in ismi de Hasanboğuldu olmuş.

Balıkesir- Çanakkale yolu üzerinde tabelasını görebilirsiniz. Buradan girdikten sonra bir süre stabilize yoldan devam ediyorsunuz. Arabanızı girişe park ettikten sonra Hasanboğuldu’ya kadar dere kenarından yürümeniz gerekiyor. Ama şelaleyi girişte görebilirsiniz.

Buradaki tesiste mutlaka ve mutlaka güveçte alabalık yemenizi öneririm. Hayatımda yediğim en lezzetli alabalıklardan biriydi diyebilirim.

Kaz Dağları’nda İki Köy; Adatepe, Yeşilyurt

Her iki köy de Rumlardan kalma küçük ve şirin köyler. Taş işçiliğini bu iki köyde de görebilirsiniz. Havası çok temiz olduğu kadar, köyde yetiştirilen meyvelerin hepsi de çok ama çok lezzetli. Yukarılara doğru çıktığınızda dağ ve deniz manzarası sizi karşılıyor.

Yeşilyurt Köyü, Adatepe köyüne göre daha bakımlı ve turistik tesisleri daha fazla. Köy meydanındaki kahvede Adaçayı içmenizi öneririm. Ne kadar lezzetli yaptıklarını siz de göreceksiniz.

Yeşilyurt Köyü, mitolojide ‘İlk Güzellik Kraliçesi Yarışması’nın yapıldığı yer olarak da geçer.

Adatepe Köyü’nde evler daha az restore edilmiş ve evler biraz daha bakımsız kalmış. Ama işin güzel tarafı, doğallığından hiçbir şey kaybetmemiş. 1989 yılında sit alanı ilan edilmiş ve bu özelliğiyle bölgedeki koruma altına alınan ilk köy aslında. Çok eski değirmenleri dahi evlerin avlularında görebilirsiniz. Ve sokaklarda dolaşan keçileri:)

Baharın yüzünü gösterdiği bir hafta sonu uzun zamandır  gitmek isteyip gidemediğimiz yere, Düzce’ye istikametimizi çevirdik. Turizm fuarından aldığımız broşürün rehberliğinde birçok güzellik gördük.

Düzce, 1999 yılında il olmuş,  Batı Karadeniz’de kalan tek antik kent. Fakat biz doğa severler olarak, doğayı keşfetmeyi tercih ettiğimizden, Düzce merkezinde kültür gezisi yapmadık.

Göçmen Kuşların Yolu, Efteni Gölü

Efteni Gölü, yaklaşık 150 çeşit su kuşu türüne ev sahipliği yapıyor. Gölde, Kuğu, Karabatak, Flamingo, Su Tavuğu, Boz Kaz, Yeşilbaş Ördek, Sakar Meke, Sumru, Kız Kuşu, Çulluk, Balık Kartalı, Balıkçıl, Yılan Boyun, Angıt ilk göze çarpan kuş türlerini görebilirsiniz. Bunun için bir gözlem evi de yapılmış.

Efteni Gölü yakınlarında bir de Efteni Kaplıcası bulunuyor. Burada konaklama evi ve pansiyonlar mevcut.

Güzeldere’ye giderken tabelalarını görebilirsiniz. İkisi birbirine çok yakın olduğundan, iki yeri de aynı anda görebilirsiniz.

Güzeldere Şelalesi

Güzeldere^ye ulaşmak için tem otoyolundan Hendek çıkışından sonra Gölyaka tabelalarını takip etmeniz gerekiyor. Gölyaka’dan İse Güzeldere’nin tabelasını göreceksiniz.

Güzeldere’nin,  dedemin çiftliği ile aynı isimde olması ve küçüklüğümle ilgili hep güzel anılarımın orada geçmesi nedeniyle benim için bambaşka bir tadı oldu.

Güzeldere yolu üzerinde manzaraya hakim güzel çay bahçeleri var. Bu çay bahçelerinden birinde oturup, şelale sesini uzaktan dinleyerek, bol bol oksijen solumanızı tavsiye ederim.

Çay bahçelerinde oraya özgü orman balı da satılıyor. Biz  almayı istedik ama bir kaşığın bile çok ağır olduğunu, tüketmek için alışık olmak gerektiğini, aksi takdirde yataklık olabileceğimizi duyunca almaktan vazgeçtik.

Güzeldere’ye ulaşınca buranın müthiş doğasıyla karşılaştık. Kocaman yemyeşil bir yayla, karşılıyor sizi. Dayanamayıp, ayakkabılarımı çıkarıp, yayla gezintimi yalın ayak yaptım:)

Yaylada oturup çimenlerin üzerinde çay içebileceğiniz çok güzel bir çay bahçesi ve de konaklamak için Orman İşletme Müdürlüğüne ait ahşaptan odalar var. Yer temiz ve güzel.

Güzeldere Şelalesi, Türkiye’nin aynı zamanda  en yüksek şelalesi.   Dar bir vadide ve ağaçlarla  çevrili olduğu için şelaleyi tam olarak göremiyorsunuz..

Şelalenin, uzun merdivenlerle inilen bir yolu var. Yukarı çıkanları gördükçe, insanların çok tembelleştiğini, bu yollarda bile bitap düştüklerini kendi kendimize düşünsek bile,  idmanlı olmamıza ve sürekli hareket eden insanlar olmamıza rağmen yukarı çıkış bizi de yordu:)

Şayet bu civarda konaklamayıp yolunuza devam etmek isterseniz, en yakın konaklama ve de tesisi Aydınpınar Köy ’ünde bulabilirsiniz. Burada alabalık tesisinin aynı zamanda konaklama yerleri de var. Ama odalar lokanta ile o kadar iç içe ki, biz kalmayı tercih etmeyip geceyi Samandere ’de geçirmek istedik. Fakat buralarda konaklamak için yer bulmanın hiç de kolay olmadığını epeyce yol gidip, karanlıkta yer ararken anladık:(

Ürperten Güzellik, Samandere Şelalesi

Samandere Şelalesi, Düzce’nin en bilindik ve gözde mesire yerlerinden biri.  Samandere Şelalesi, Orman Bakanlığı’nca "Tabiat Anıtı" ilan edilmiş.

Sular adeta kayaları delmiş ve büyük bir hızla akıyor. Bu sebeple sarp kayalar ürpertici.   Şelale’yi izlemek için korkuluklu teras yapılmış.  Ayrıca demir merdivenlerle aşağıya kadar inilebiliyor. Girişte inişin tehlikeli olduğu yazsa da, biz  insana  heyecan ve coşku veren bu manzarayı yakından göremeden edemedik. Kendinize güveniyorsanız, şelale boyunca aşağı  doğru merdivenle vadinin en altına kadar inip, şelalenin gücünü yakından hissetmenizi tavsiye ederim.

Samandere Şelalesi’nde  konaklama için biz sadece bir yer bulabildik. Gecenin karanlığında çok zor bulduğumuz bu tesis, oranın köylüsü tarafından işletiliyor. Çok konforlu olmasa da temiz ve düzenli. Odalar ahşaptan, kazıklarla dere üzerine yapılmış odalar var. Odanızın altından suyun aktığını görmek ilginç bir deneyim:) Burada hava o kadar temiz ki, bize o gece 4 saat uyku yetti.

Sabah kahvaltısında, tesiste gördüğümüz köpeğin sadakati beni çok etkilediğinden burada da anlatmak istiyorum.

Bir çoban köpeği sabah erkenden  işletmenin kapısına geldi. Olduğu yerde hiç kıpırdamadan 5-6 dakika bekledi. İşletme sahibi   bir torba içinde ekmek arası yiyecek hazırlamış ve bir poşete koymuştu. Köpeğin ağzına koyu ve köpek hızla uzaklaştı. Öğrendik ki, bu köpek, çoban için uzaklardan gelip yiyeceğini alıp gidiyormuş. Ve bunu günde üç defa tekrarlıyormuş.

Zamanınız varsa Şelale ziyaretinden sonra, oradan sahil tarafına inip Akçakoca’yı da görebilirsiniz. Keyifli bir yolu olduğunu söyleyebilirim. Fakat burada doğanın bozulmuş, betonlaşmanın fazlalaşmış olduğunu görünce biz çok fazla zaman geçirmek istemedik.

Abant’a dört defa yolumuz düştü ve her defasında hayran kaldık güzelliğine. Dört mevsimde de çok güzel olduğunu söyleyebilirim. Ama tabii ki, bitki örtüsü nedeniyle sonbaharda muhteşem güzellikte renklere büründüğü için ben o zaman gitmenizi öneririm.

Nasıl Ulaşabilirsiniz?

otobandan devam edip, Bolu Dağı çıkışında Abant tabelasını takip ederseniz buraya kolayca ulaşabilirsiniz. Abant, İstanbul’a 280 km, Ankara’ya 205 km uzaklıkta.

Bizim Abant’a ilk gidişimiz, Ağustos ayında Beypazarı, Mudurnu, Nallıhan turu sırasında yol üzerinde olduğu için gerçekleşti. Her taraf sıcaktan kaynarken, Abant Milli Parkına girdiğimizde üzerimize mont ve kazak alarak oturabildik. Milli parkın içinde 3 adet otel, bir iki tane yemek yiyebileceğiniz yer ve bir de yöresel ürünlerin satıldığı bir pazar var.

Mudurnu- Abant arası yolun çok keyifli olduğunu söyleyebilirim. her yer alıç ağaçlarıyla dolu. Park içinde yüksek fiyatlara satılan bu meyveyi, doğadan ücretsiz temin edebiliyorsunuz:)

Mudurnu’ya giden yol Abant Milli Parkın içinden geçiyor ve şayet bu yolu kullanacaksanız, park girişinde ücret ödemiyorsunuz. Mudurnu tarafından gelirken de aynı şekilde park girişi ücreti ödemiyorsunuz.

Şunu hatırlatmakta da fayda var, Abant tarafından geliyorsanız ve herhangi bir bayram veya tatil için oradaysanız, milli parka erken saatlerde giriş yapmalısınız. Aksi takdirde 11:00’dan sonra km.lerce uzun kuyruklar oluşabiliyor.

Abant’ta güzel bir mekan

İkinci gidişimiz bayram tatili için oldu. Abant yolu üzerinde sayısız pansiyon ve otele göre, fiyat- kalite düzeyinin çok ideal olduğu Petro Club’ta üç gün boyunca arkadaşlarımızla beraber keyifli zaman geçirdik.

Petro Club, doğa hiç bozulmadan inşa edilmiş ve doğa severler için bol bol yeşil alan bırakılmış. 2 km’lik orman yürüyüş parkuru var. Burada bisiklet de sürülebilir düşüncesiyle bisikletlerimizi de yanımıza aldık ama yokuş ve taşlık olması nedeniyle sadece yürüyüş için uygun olduğunu maalesef görünce anladık. Otelin her yerinde bol bol meyve ağaçları var. Sürekli servis yapılan çayla beraber ağaçtan ayva koparıp, çayla beraber yemenizi mutlaka öneririm:)

Bu tesisin tek dezavantajı, kapalı mekanının kalabalık zamanlarda çok yeterli olmayışı. Yağmurlu ve soğuk havalarda yer bulmanız sıkıntılı oluyor. Fakat akşam yemeklerinin çok lezzetli olduğunu söyleyebilirim.

Kış mevsiminde Abant

İstanbul’dan çıktığınızda hava günlük güneşlik iken, Abant’a yaklaştığınızda soğuk ve kar kendini hissettirmeye başlıyor. Günübirlik gittiğimiz gezide maalesef fotoğraf makinemizi almadığımızdan  manzarayı kaydedemedik. Fakat çok büyülü bir atmosfer olduğunu söyleyebilirim.

Abant yolu üzerinde sıralanmış bir çok küçük yerler var. Burada ızgara üstünde sucuk ekmek ve  de çay yapılıyor. Biz soğukta güzel olacağına inanıp, büfelerden birinde duraklayıp sucuk ekmek yedik. Çayının ve de ızgaradaki sıcaklığın soğukta çok güzel geldiğini söylemeliyim. Ama sucuk için aynı şeyin geçerli olmadığını belirtmeliyim:( Yedikten sonra üç dört saat boyunca mide yanması problemi yaşadık.

Abant’ın Çevresi

Abant tarafına gelmişken mutlaka ara yollara girip, köylerini de görmelisiniz.Güzel manzaralar ve buz gibi suları akan çeşmelerle karışılacaksınız. Yaylaların tabelaları zaten yol üzerinde sıralı. Yollar bozuk değilse, içlerinden birine gidebilirsiniz.

Köylerden birinde  bir alabalık tesisi keşfettik. Karnımız tok olmasına rağmen dayanamayıp alabalık da yemek istedik. O taraflara özgü bir şey, balıktan önce tereyeğı ve bal geldi önümüze. Sonra da nefis alabalıklar.

En son gidişimiz ise 19 Mayıs tatili içindi. Hiçbir tesiste konaklayacak yer bulamadığımız için çadırlarımızı da yanımızda götürdük. Abant’a geldiğimizde köylülerden birine yer sorduğumuzda kendi evini gecelik kiraya verdiğini söyledi. Çok uygun fiyata, bir gece evlerinde kaldık. Sobamızı yakıp evi bize bıraktılar. Kuzineli sobaya patateslerimizi atıp, alt kişi, koyu bir muhabbete girdik. Sakin ve huzurlu bir ortamda geceyi çok keyifli geçirdik.

Olur da kalabalık bir zamanda Abant’a gitmek isterseniz, yol üzerinde gördüğünüz köylülere konaklama için mutlaka sorun. Evlerinde uygun bir fiyata istediğiniz kadar konaklayabilirsiniz. Fakat bu durumda çarşaflarınızı evden götürmenizi öneririm.